ماده ۲
بـه دولـت اجازه داده میشـود در اسـتان های سیستان و بلوچسـتان (سیستان)، کردستان (مریوان)، خراسان جنوبی (بیرجند)، فارس (سه منطقه لامرد، نیریـز و کازرون)، خراسـانرضوی (دوغارون)، آذربایجانغربی (سلماس)، اصفهان (کاشان)، چهارمحال و بختیاری (شـهرکرد)، تهران (شهرری)، همدان (جهـانآباد)، گلستان (اترک)، بوشهر (منطقه اقتصادی شمال استان بوشهر)، سمنان (دو منـطقه دامغان و سمنـان)، کرمانشـاه (اسلامآباد غرب)، اردبیل (نـمین)، خـوزسـتان (بنـدر امام خمینی« ره»)، مازندران (نوشهر)، ایلام (مهران) و کرمان (دو منطقه جازموریان و رفسنجان) در محدودههایی که به تصویب هیأت وزیران میرسد منطقه ویژه اقتصادی ایجاد نماید.
مناطق یادشده براساس قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۱ /۳ / ۱۳۸۴ اداره خواهند شد.
مناطق یادشده براساس قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۱ /۳ / ۱۳۸۴ اداره خواهند شد.