ماده ۴ قانون موافقتنامه همکاری در زمینه حفظ نباتات و قرنطینه گیاهی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری صربستان

۱ ـ طرفهای متعاهد تمامی مساعی خود را در زمینه انجام اقدامات لازم به‌ منظور بازرسی و عنداللزوم بررسی آزمایشگاهی و آفت‌ زدایی گیاهان، محموله فرآورده های گیاهی و وسایل حمل و نقل آنها به کار خواهند گرفت تا از انتقال آفات قرنطینه‌ ای به قلمرو دولت طرف متعاهد دیگر جلوگیری به‌ عمل آید.

۲ ـ صادرات هرگونه محموله گیاهان و فرآورده های گیاهی به قلمرو دولت طرف متعاهد دیگر با رعایت مقررات قانونی قرنطینه گیاهی طرف واردکننده صورت خواهد گرفت. طرفهای متعاهد به‌ منظور نظارت (کنترل) و پیشگیری از ورود و پراکندگی آفات قرنطینه‌ ای، حق خواهند داشت:
الف ـ اقدامات بهداشت گیاهی اضافی را در رابطه با ورود گیاهان، فرآورده‌ های گیاهی و سایر اقلام تحت نظارت (کنترل) درخواست کنند و در صورت وجود خطر جدی ورود آفات قرنطینه ‌ای، واردات کالاهای خاصی را ممنوع، محدود و یا منوط به انجام تشریفاتی مانند آفت‌ زدایی نمایند.
ب ـ برای واردات محموله ‌های گیاهی و اقلام تحت نظارت (کنترل)، نقاط ورودی را تعیین و اعلام نمایند.
پ ـ از انتقال عوامل مهار زیست شناختی (کنترل بیولوژیکی) آفات و گیاهان تراریخته به قلمرو خود جلوگیری و یا آن را محدود نمایند.

۳ ـ طرفهای متعاهد برای اطمینان از عدم وجود آفات قرنطینه‌ ای، و صر‌ف‌ نظر از وجود گواهی بهداشت گیاهی، حق خواهند داشت اقدام به بازرسی، نمونه‌ برداری و آزمایش محموله‌ های وارداتی گیاهان و فرآوردههای گیاهی کنند و در صورت آلودگی محموله‌ ها به آفات قرنطینه ‌ای، آنها را آفت ‌زدایی، مرجوع و یا معدوم نمایند که در این صورت مراتب را به‌ طور کتبی به اطلاع طرف متعاهد دیگر خواهند رساند.

۴ ـ طرفهای متعاهد ورود خاک و استفاده از کاه، علف خشک، سایر اجزای گیاهی و همچنین هرگونه مواد با منشأ گیاهی که احتمال ورود آفات قرنطینه ‌ای به همراه آن وجود دارد، به منظور بسته‌ بندی محموله ‌های وارداتی را ممنوع اعلام می ‌نمایند.