نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از‌سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت‌جمهوری فنلاند

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به کار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع دارائی از جمله موارد زیر است که ‌توسط سرمایه ‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو طرف متعاهد دیگر، طبق قوانین و‌مقررات طرف متعاهد اخیرالذکر (‌که از این پس طرف متعاهد سرمایه‌پذیر خوانده ‌می‌شود) به کار گرفته شود:
الف - اموال منقول یا غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها
ب - سهام یا هر نوع دیگر مشارکت در شرکتها.
پ - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، نمونه‌های بهره‌وری،‌طرحهای صنعتی و نمونه‌های صنعتی، علائم تجاری و اسامی تجاری، دانش فنی و حسن‌شهرت تجاری.
ت - حقوق اعطاء شده توسط قانون از جمله حق اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری‌از منابع طبیعی.
۲ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» درمورد هر طرف متعاهد عبارتست از :
الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین آن طرف متعاهد اتباع آن بشمار آیند.
ب - اشخاص حقوقی که به موجب قوانین آن طرف متعاهد تأسیس شده و مقر و‌مرکز اصلی فعالیت اقتصادی آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «‌عواید» به معنی وجوهی است که از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد‌ازجمله سود حاصل از سرمایه ‌گذاری، سود سهام، کارمزد و حق‌الامتیاز
۴ - اصطلاح «‌قلمرو» :
الف - در مورد جمهوری اسلامی ایران، به معنی مناطقی است که تحت حاکمیت‌یا صلاحیت جمهوری اسلامی ایران قرار دارد و حسب مورد، شامل مناطق دریائی آن نیز‌می‌شود، و
ب - درمورد جمهوری فنلاند به معنی قلمرو زمینی، آبهای داخلی و دریای‌سرزمینی و فضای بالای آنها و مناطق دریائی ماوراء دریای سرزمینی است که جمهوری ‌فنلاند، برطبق قوانین داخلی لازم‌الاجرای خود و حقوق بین‌الملل بر آنها حاکمیت دارد و‌حقوق حاکمیت یا صلاحیت انحصاری اعمال می‌نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir