ماده ۵
مقر دایم:
۱- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دایم» اطلاق می‌شود به محل ثابت شغلی، که از طریق آن، مؤسسه تجاری کلاً یا جزئاً فعالیت شغلی دارد.
۲- اصطلاح «مقر دایم» به خصوص شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره؛
ب - شعبه؛
پ - دفتر؛
ت - کارخانه؛
ث - کارگاه؛
ج - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، بهره‌برداری یا استخراج از منابع طبیعی.
۳- کارگاه ساختمانی، پروژه ساخت نصب یا سوار نمودن ساختمان یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن «مقر دایم» محسوب می‌شوند لکن فقط در صورتی که این کارگاه ، پروژه یا فعالیتها بیش از دوازده ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴- علی‌رغم مقررات قبلی این ماده، فعالیتهای مشروحه ذیل مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر به عنوان فعالیت از طریق یک «مقر دایم» تلقی نخواهد شد:
الف - استفاده از تأسیسات، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه تجاری.
ب - نگهداری موجودی کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه تجاری فقط به منظور انبار کردن یا نمایش.
پ - نگهداری موجودی اجناس یا کالای متعلق به مؤسسه تجاری تنها به منظور آماده‌سازی آنها توسط مؤسسه تجاری دیگر، به حساب مؤسسه تجاری‌مقدم‌الذکر.
ت - نگهداری محل ثابت شغلی صرفاً به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا جمع آوری اطلاعات برای آن مؤسسه تجاری.
ث - نگهداری محل ثابت شغلی فقط به منظور انجام سایر فعالیتهایی که دارای جنبه تمهیدی یا کمکی برای مؤسسه تجاری باشد.
ج - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء‌های (الف) تا (ث)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت شغلی‌حاصل از این ترکیبات، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵- علی‌رغم مقررات بندهای (۱) و (۲)، در صورتی که شخصی (به غیر از نمایندة دارای وضعیت مستقل، که مشمول بند «۶» می‌باشد) در یک دولت متعاهد از طرف مؤسسه تجاری فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به نام آن مؤسسه باشد و آن را به طور معمول اعمال نماید، آن مؤسسه تجاری در مورد فعالیتهایی که آن شخص برایش انجام می‌دهد دارای مقر دایم در آن دولت تلقی خواهد شد مگر آنکه فعالیتهای این شخص محدود به موارد‌مذکور در بند (۴) باشد، که به موجب مقررات بند مذکور چنانچه از طریق یک محل ثابت شغلی نیز انجام گیرند، این محل ثابت شغلی را به یک مقر‌دایم تبدیل نخواهد کرد.
۶- مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق یک حق‌العملکار، دلال یا هر نماینده مستقل دیگر به انجام امور می‌پردازد، دارای مقر دایم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات این اشخاص در حدود معمول فعالیت خود آنها باشد.
مع ذالک، هرگاه فعالیتهای چنین نماینده‌ای به طور کامل یا تقریباً کامل به آن مؤسسه تجاری تخصیص یافته باشد، چنانچه معاملات بین این نماینده و آن‌مؤسسه تجاری در شرایط استقلال انجام نگیرد، او به عنوان یک نماینده دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷- این واقعیت که شرکتی که مقیم یک دولت متعاهد است، شرکتی را که مقیم دولت متعاهد دیگر باشد یا در قلمرو آن فعالیت می‌کند، کنترل کند یا به وسیله آن کنترل شود (خواه از طریق یک مقر دایم و خواه به نحو دیگر) فی‌نفسه کافی نخواهد بود که یکی از آنها مقر دایم دیگری تلقی شود.
۱- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دایم» اطلاق می‌شود به محل ثابت شغلی، که از طریق آن، مؤسسه تجاری کلاً یا جزئاً فعالیت شغلی دارد.
۲- اصطلاح «مقر دایم» به خصوص شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره؛
ب - شعبه؛
پ - دفتر؛
ت - کارخانه؛
ث - کارگاه؛
ج - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، بهره‌برداری یا استخراج از منابع طبیعی.
۳- کارگاه ساختمانی، پروژه ساخت نصب یا سوار نمودن ساختمان یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن «مقر دایم» محسوب می‌شوند لکن فقط در صورتی که این کارگاه ، پروژه یا فعالیتها بیش از دوازده ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴- علی‌رغم مقررات قبلی این ماده، فعالیتهای مشروحه ذیل مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر به عنوان فعالیت از طریق یک «مقر دایم» تلقی نخواهد شد:
الف - استفاده از تأسیسات، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه تجاری.
ب - نگهداری موجودی کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه تجاری فقط به منظور انبار کردن یا نمایش.
پ - نگهداری موجودی اجناس یا کالای متعلق به مؤسسه تجاری تنها به منظور آماده‌سازی آنها توسط مؤسسه تجاری دیگر، به حساب مؤسسه تجاری‌مقدم‌الذکر.
ت - نگهداری محل ثابت شغلی صرفاً به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا جمع آوری اطلاعات برای آن مؤسسه تجاری.
ث - نگهداری محل ثابت شغلی فقط به منظور انجام سایر فعالیتهایی که دارای جنبه تمهیدی یا کمکی برای مؤسسه تجاری باشد.
ج - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء‌های (الف) تا (ث)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت شغلی‌حاصل از این ترکیبات، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵- علی‌رغم مقررات بندهای (۱) و (۲)، در صورتی که شخصی (به غیر از نمایندة دارای وضعیت مستقل، که مشمول بند «۶» می‌باشد) در یک دولت متعاهد از طرف مؤسسه تجاری فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به نام آن مؤسسه باشد و آن را به طور معمول اعمال نماید، آن مؤسسه تجاری در مورد فعالیتهایی که آن شخص برایش انجام می‌دهد دارای مقر دایم در آن دولت تلقی خواهد شد مگر آنکه فعالیتهای این شخص محدود به موارد‌مذکور در بند (۴) باشد، که به موجب مقررات بند مذکور چنانچه از طریق یک محل ثابت شغلی نیز انجام گیرند، این محل ثابت شغلی را به یک مقر‌دایم تبدیل نخواهد کرد.
۶- مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق یک حق‌العملکار، دلال یا هر نماینده مستقل دیگر به انجام امور می‌پردازد، دارای مقر دایم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات این اشخاص در حدود معمول فعالیت خود آنها باشد.
مع ذالک، هرگاه فعالیتهای چنین نماینده‌ای به طور کامل یا تقریباً کامل به آن مؤسسه تجاری تخصیص یافته باشد، چنانچه معاملات بین این نماینده و آن‌مؤسسه تجاری در شرایط استقلال انجام نگیرد، او به عنوان یک نماینده دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷- این واقعیت که شرکتی که مقیم یک دولت متعاهد است، شرکتی را که مقیم دولت متعاهد دیگر باشد یا در قلمرو آن فعالیت می‌کند، کنترل کند یا به وسیله آن کنترل شود (خواه از طریق یک مقر دایم و خواه به نحو دیگر) فی‌نفسه کافی نخواهد بود که یکی از آنها مقر دایم دیگری تلقی شود.