نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری‌اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان

مصوب ۱۳۸۲/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف ‌
از نظر این موافقتنامه:
الف - اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی که در‌تاریخ شانزدهم آذر ماه یکهزار و سیصد و بیست و سه هجری شمسی برابر با هفتم دسامبر‌یکهزار و نهصد و چهل و چهار میلادی در شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق‌می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده (۹۴) آن تصویب شده و برای‌طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء گردیده و نیز ضمائم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ‌ماده (۹۰) آن به تصویب رسیده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء شده است، خواهد‌بود.
ب - اصطلاح «‌مقامات هواپیمائی» درمورد جمهوری اسلامی ایران به «‌سازمان‌هواپیمائی کشوری» و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان‌ باشد اطلاق می‌گردد و درمورد دولت جمهوری تاجیکستان به وزارت حمل و نقل (‌اداره‌هواپیمائی کشوری) و هر شخص یا اداره‌ای که مجاز به انجام وظایف فعلی آن وزارتخانه‌باشد، اطلاق می‌شود.
پ - اصطلاح «‌شرکت هواپیمائی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمائی ‌اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (۳) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت ‌بیابند.
ت - اصطلاح «‌ظرفیت» درمورد هواپیما، به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در یک‌مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «‌ظرفیت» درمورد «‌سرویس مورد توافق» به‌حاصل‌ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی‌زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.
ث - اصطلاح «‌سرزمین» درمورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت‌حاکمیت آنها اطلاق می‌شود.
ج - اصطلاحات «‌سرویس هوائی»، «‌سرویس هوائی بین‌المللی»، «‌شرکت‌هواپیمائی» و «‌توقف به منظورهای غیرحمل و نقل» دارای همان معانی است که در ماده (۹۶) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
چ - اصطلاح «‌نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و‌غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای مزبور اعمال می‌شود‌از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگیها و سایر خدمات جنبی به استثناء دستمزدها‌ و شرایط حمل پست، می‌باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir