ماده ۶ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلونی

۱ - هر طرف متعاهد در موارد زیر نسبت به کشتیها، خدمه، مسافران و کالاهای طرف‌ متعاهد دیگر همان رفتاری را خواهد داشت که با کشتیهای تحت تابعیت خود که در حمل و‌نقل دریائی بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرند، دارد:
‌الف - دسترسی آزاد به آبهای سرزمینی و بنادری که برای آمد و شد بین‌المللی باز‌هستند؛
ب - توقف کشتیها در بنادر، استفاده از تأسیسات بندری؛
پ - سوار و پیاده شدن مسافر؛
ت - استفاده از خدمات مربوط به حمل و نقل تجاری دریائی و همچنین عملیات‌تجاری مربوط.
۲ - مفاد بند (۱) این ماده در موارد زیر اعمال نخواهد شد:
‌الف - فعالیتهائی که طبق قوانین داخلی هر طرف متعاهد منحصر به مؤسسات و‌سازمانهای آن طرف است؛
ب - مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیها در سرزمین هر یک از طرفهای ‌متعاهد؛
پ - مقررات مربوط به راهنمائی اجباری؛
ت - بنادری که برای کشتیرانی بین‌المللی باز نمی‌باشد.