ماده ۱۰
بازداشت موقت
۱ـ در موارد فوری می‌توان شخصی را که مورد تقاضای استرداد است به طور موقت با تقاضای مقام ذی‌صلاح طرف درخواست‌کننده قبل از دریافت تقاضای استرداد و مدارک مصرحه در ماده (۶) این موافقتنامه بازداشت کرد. چنین تقاضایی را می‌توان بوسیله دورنگار یا از طریق دفتر مرکزی ملی سازمان پلیس جنایی بین‌المللی (اینترپل) یا از طریق سایر مجاری مورد توافق مقامات ذی‌صلاح طرفین ارسال نمود.
۲ـ تقاضای مذکور باید حاوی اطلاعات مذکور در بند (۱) ماده (۶) این موافقتنامه باشد، با تصریح بر وجود قرار بازداشت صادرشده توسط مقام ذی‌صلاح طرف درخواست‌کننده یا حکمی که لازم‌الاجراء شده و با اشاره به این که تقاضای رسمی استرداد شخص خواسته شده متعاقباً ارائه خواهد شد.
۳ـ طرف درخواست‌شونده بدون تأخیر طرف درخواست‌کننده را از نتیجه رسیدگی به تقاضا مطلع خواهد نمود.
۴ـ کسی که به طور موقت بازداشت شده است در صورت عدم دریافت درخواست استرداد در مدت سی‌روز پس از بازداشت توسط مقام ذی‌صلاح طرف درخواست‌شونده، آزاد خواهد شد. این مدت در صورتی که قبل از پایان آن تقاضائی از مقام ذی‌صلاح طرف درخواست‌کننده دریافت شود، به مدت پانزده‌روز قابل تمدید می‌باشد.
۵ ـ پایان زمان ذکر شده در بند (۴) این ماده مانع از استرداد شخص در صورتی که تقاضای استرداد او متعاقباً دریافت شود، نمی‌باشد.