نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه استرداد مجرمین بین جمهوری اسلامی ایران و امارات متحده عربی

مصوب ۱۳۸۹/۰۹/۳۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

جرایم قابل استرداد
۱ـ استرداد در صورتی انجام می‌شود که عملی که به موجب آن تقاضای استرداد شده است مطابق قوانین هر دو طرف جرم باشد.
۲ـ استرداد به منظور تعقیب کیفری علیه شخص در مورد جرایمی انجام می‌شود که به موجب قوانین دو طرف مجازات حبس به مدت حداقل یک سال یا مجازات شدیدتری داشته باشد.
۳ـ استرداد به منظور اجراء حکم در صورتی انجام می‌شود که مدت باقیمانده از محکومیت فرد مورد استرداد حداقل شش ماه در زمان دریافت تقاضای استرداد باشد.
۴ـ درتعیین این‌که عمل ارتکابی جرمی است که به موجب قوانین دوطرف مطابق بند (۱) این ماده قابل مجازات است، اهمیتی ندارد که قوانین دوطرف، عمل ارتکابی را یکسان توصیف نمایند یا این‌که آن جرم عنوان یکسان داشته باشد.
۵ ـ چنانچه درخواست استرداد مربوط به چند عمل است که بعضی از آنها با شرایط ذکر شده در بندهای(۱) تا (۳) این ماده انطباق ندارند، استرداد تنها برای اعمالی انجام می‌شود که دارای شرایط مذکور باشند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir