ماده ۶ قانون موافقتنامه معاضدت حقوقی متقابل در امور مدنی و تجاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند

۱- درخواست ابلاغ احضاریه و سایر اسناد قضائی بر اساس قوانین داخلی طرف درخواست شونده انجام خواهد شد.

۲- چنانچه ابلاغ انجام نشود، طرف درخواست شونده بی درنگ طرف درخواست کننده را از دلایل آن مطلع خواهد نمود.

۳- چنین تلقی خواهد شد که ابلاغ احضاریه و سایر اسناد قضائی به موجب این موافقتنامه، همانطور انجام شده است که در قلمرو طرف درخواست کننده ابلاغ می گردد.

۴- ابلاغ از طریق امضای مخاطب بر تصویر اسناد یا اوراق قضائی، یا از طریق گواهی صادره توسط مقام صلاحیت دار مشتمل بر نام مخاطب، تاریخ و نحوه ابلاغ و در صورت عدم ابلاغ، دلایل آن تأیید خواهد شد.

۵- تصویری از امضای مخاطب بر گواهی که ابلاغ را تأیید می کند از طریق مرجع مرکزی برای طرف درخواست کننده ارسال خواهد شد.