ماده ۷
مزایا و مصونیتها
۱ - کنوانسیون مزایا و مصونیتهای ملل متحد (که از این پس «کنوانسیون» نامیده می شود) که در ۲۴/۱۱/۱۳۲۴ هجری شمسی (۱۳ فوریه ۱۹۴۶ میلادی) به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده است و جمهوری اسلامی ایران بدون هیچ گونه حق شرطی در تاریخ ۲۸/۲/۱۳۲۶ به آن ملحق شده است در ارتباط با دفتر، محل آن، بایگانیها، مکاتبات رسمی، اموال، وجوه و داراییها و همچنین اعضاء کارکنان دفتر زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد و در ارتباط با کارشناسان و مقامات رسمی زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد مأمور به خدمت در جمهوری اسلامی ایران با اعمال تغییرات لازم، اعمال خواهد شد.
۲- مزایا و مصونیتهای موضوع بند (۱) انحصاراً براساس منافع سازمان ملل متحد از جمله زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد و نه در جهت منافع کارکنان اعطاء خواهد شد. دبیر کل سازمان ملل متحد در هر موردی چنانچه از نظر وی مصونیت مانع اجرای عدالت گردیده و بتوان بدون لطمه زدن به منافع مورد نظر، آن را ابطال نمود، حق و وظیفه دارد مصونیت مقام رسمی یا متخصص مأمور به خدمت سازمان ملل متحد از جمله زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد را اسقاط نماید.
۳- به اعضاء کارکنان دفتر که به صورت محلی استخدام شده اند، فقط تمامی تسهیلات لازم جهت اعمال مستقل وظایف خود در ارتباط با زیستگاه (هبیتات) سازمان ملل متحد اعطاء خواهد شد.