نویست ورود

ماده ۷ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تونس به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیات بر درآمد

مصوب ۱۳۸۳/۰۸/۰۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۷

درآمدهای‌ تجاری
۱ - درآمد یا منافع‌ مؤسسه‌ یک‌ دولت‌ متعاهد فقط‌ مشمول‌ مالیات‌ همان‌ دولت‌ خواهد بود مگر این‌ که‌ این‌ مؤسسه‌ ازطریق‌ مقر دائم‌ واقع‌ در دولت‌ متعاهد دیگر امور تجاری‌ خود را انجام‌ دهد. چنانچه‌ مؤسسه‌ ازطریق‌ مزبور به‌ کسب‌ و کار بپردازد درآمد یا منافع‌ آن‌ مؤسسه‌ فقط‌ تا حدودی‌ که‌ مرتبط‌ با مقر دائم‌ مذکور باشد، مشمول‌ مالیات‌ دولت‌ دیگر می‌شود.
۲ - با رعایت‌ مقررات‌ بند (۳) درصورتی‌ که‌ مؤسسه‌ یک‌ دولت‌ متعاهد ازطریق‌ مقر دائم‌ واقع‌ در دولت‌ متعاهد دیگر فعالیت‌ نماید، آن‌ مقر دائم‌ در هر یک‌ از دو دولت‌ متعاهد، دارای‌ درآمد یا منافعی‌ تلقی‌ می‌شود که‌ اگر به‌ صورت‌ مؤسسه‌ای‌ متمایز و مجزا و کاملاً مستقل‌ از مؤسسه‌ای‌ که‌ مقر دائم‌ آن‌ است‌ به‌ فعالیتهای‌ نظیر یا مشابه‌ در شرایط‌ نظیر یا مشابه‌ اشتغال‌ داشت‌، می‌توانست‌ تحصیل‌ کند.
۳ - در تعیین‌ درآمد مقر دائم‌، هزینه‌های‌ قابل‌ قبول‌ از جمله‌ هزینه‌های‌ اجرائی‌ و هزینه‌های‌ عمومی‌ اداری‌ تا حدودی‌ که‌ این‌ هزینه‌ها برای‌ مقاصد آن‌ مقر دائم‌ تخصیص‌ یافته‌ باشند، کسر خواهد شد، اعم‌ از آن‌ که‌ در دولتی‌ که‌ مقر دائم‌ در آن‌ واقع‌ شده‌ است‌، انجام‌ پذیرد، یا در جای‌ دیگر. مع‌ذلک‌، چنانچه‌ مبالغی‌ (به‌ غیر از بازپرداخت‌ هزینه‌های‌ واقعی‌) توسط‌ مقر دائم‌ به‌ دفتر مرکزی‌ مؤسسه‌ یا سایر دفاتر آن‌ به‌ عنوان‌ حق‌الامتیاز، حق‌الزحمه‌ یا سایر پرداختهای‌ مشابه‌ در ازاء استفاده‌ از حق‌ انحصاری‌ اختراع‌ یا سایر حقوق‌، یا به‌ عنوان حق‌العمل‌، برای‌ خدمات‌ خاص‌ انجام‌ شده‌ یا برای‌ مدیریت‌، یا به‌عنوان‌ هزینه‌ مالی‌ وام‌ اعطاء شده‌ به‌ مقر دائم‌ (به‌ استثناء مؤسسات‌ بانکی‌) پرداخت‌ شده‌ باشد، به‌ عنوان‌ هزینه‌ قابل‌ قبول‌ منظور نخواهد شد. همچنین‌ در تعیین‌ منافع‌ یک‌ مقر دائم‌ (به‌ غیر از بازپرداخت‌ هزینه‌های‌ واقعی‌) مبالغ‌ هزینه‌ شده‌ توسط‌ مقر دائم‌ برای‌ دفتر مرکزی‌ مؤسسه‌ یا سایر دفاتر آن‌ به‌ عنوان‌ حق‌الامتیاز، حق‌الزحمه‌ یا سایر پرداختهای‌ مشابه‌ در ازاء استفاده‌ از حق‌ انحصاری‌ اختراع‌ یا سایر حقوق‌، به‌ عنوان‌ حق‌العمل‌ برای‌ خدمات‌ خاص‌ انجام‌ شده‌ یا برای‌ مدیریت‌ یا به‌ عنوان‌ هزینه‌ مالی‌ وام‌ اعطاء شده‌ به‌ دفتر مرکزی‌ مؤسسه‌ یا سایر دفاتر آن‌ (به‌ استثناء مؤسسات‌ بانکی‌) محاسبه‌ نخواهد شد.
۴ - چنانچه‌ در یک‌ دولت‌ متعاهد روش‌ متعارف‌ برای‌ تعیین‌ درآمد قابل‌ تخصیص‌ به‌ مقر دائم‌ براساس‌ تسهیم‌ کل‌ درآمد مؤسسه‌ به‌ بخشهای‌ مختلف‌ آن‌ باشد، مقررات‌ بند (۲) مانع‌ به‌ کار بردن‌ روش‌ تسهیمی‌ متعارف‌ آن‌ دولت‌ متعاهد، برای‌ تعیین‌ درآمد مشمول‌ مالیات‌ نخواهد شد. در هر حال‌ نتیجه‌ روش‌ تسهیمی‌ متخذه‌ باید با اصول‌ این‌ ماده‌ تطابق‌ داشته‌ باشد.
۵ - صرف‌ آن‌ که‌ مقر دائم‌ برای‌ مؤسسه‌ جنس‌ یا کالا خریداری‌ می‌کند، موجب‌ منظور داشتن‌ درآمد برای‌ آن‌ مقر دائم‌ نخواهد شد.
۶ - ازلحاظ‌ بندهای‌ پیشین‌، درآمد یا منافع‌ منظور شده‌ برای‌ مقر دائم‌ سال‌ به‌ سال‌ به‌ روش‌ یکسان‌ تعیین‌ خواهد شد، مگر آن‌ که‌ دلیل‌ مناسب‌ و کافی‌ برای‌ اعمال‌ روش‌ دیگر وجود داشته‌ باشد.
۷ - درصورتی‌ که‌ منافع‌ شامل‌ اقلامی‌ از درآمد باشد که‌ طبق‌ سایر مواد این‌ موافقتنامه‌ حکم‌ جداگانه‌ای‌ دارد، مفاد این‌ ماده‌ خدشه‌ای‌ به‌ مقررات‌ آن‌ مواد وارد نخواهد آورد.
۸ - مقررات‌ این‌ ماده‌ همچنین‌ درخصوص‌ مشارکت‌ شریک‌ در منافع‌ انجمن‌ اشخاص‌ از جمله‌ مشارکت‌ حقیقی‌ و ترتیبات‌ مشارکت‌ نیز اعمال‌ خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir