ماده ۲۳
حکم غیابی
۱- حکم غیابی نباید، علیه یک دولت صادر شود مگر این که دادگاه به این نتیجه رسیده باشد که:
الف- الزامات مندرج در بند های (۱) و (۳) ماده (۲۲) رعایت شده است؛
ب- حداقل چهار ماه از تاریخی که ابلاغ قرار یا سایر اسناد اقامه دعوی مطابق بندهای (۱) و (۲) ماده (۲۲) صورت گرفته یا فرض می شود صورت گرفته است سپری شده باشد؛ یا
پ- این کنوانسیون مانع از اعمال صلاحیت قضائی نمی شود.
۲- تصویر حکم غیابی صادره علیه یک دولت در صورت لزوم باید همراه با ترجمه آن به زبان رسمی یا یکی از زبانهای رسمی دولت ذی ربط، از طریق یکی از شیوه های مشخص شده در بند (۱) ماده (۲۲) و طبق مفاد بند یاد شده تسلیم گردد.
۳- مهلت زمانی برای ارائه درخواست ابطال حکم غیابی نباید کمتر از چهار ماه باشد و این مهلت از تاریخی که تصویر حکم توسط دولت ذی ربط دریافت شده یا فرض می شود که دریافت شده است، شروع خواهد شد.
۱- حکم غیابی نباید، علیه یک دولت صادر شود مگر این که دادگاه به این نتیجه رسیده باشد که:
الف- الزامات مندرج در بند های (۱) و (۳) ماده (۲۲) رعایت شده است؛
ب- حداقل چهار ماه از تاریخی که ابلاغ قرار یا سایر اسناد اقامه دعوی مطابق بندهای (۱) و (۲) ماده (۲۲) صورت گرفته یا فرض می شود صورت گرفته است سپری شده باشد؛ یا
پ- این کنوانسیون مانع از اعمال صلاحیت قضائی نمی شود.
۲- تصویر حکم غیابی صادره علیه یک دولت در صورت لزوم باید همراه با ترجمه آن به زبان رسمی یا یکی از زبانهای رسمی دولت ذی ربط، از طریق یکی از شیوه های مشخص شده در بند (۱) ماده (۲۲) و طبق مفاد بند یاد شده تسلیم گردد.
۳- مهلت زمانی برای ارائه درخواست ابطال حکم غیابی نباید کمتر از چهار ماه باشد و این مهلت از تاریخی که تصویر حکم توسط دولت ذی ربط دریافت شده یا فرض می شود که دریافت شده است، شروع خواهد شد.