تبصره (۵) ماده (۴) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب ۱۳۶۲/۴/۱۵ و اصلاحات بعدی آن به شرح ذیل اصلاح می شود:
تبصره ۵ ـ روستاهای مرکز بخش با هر جمعیتی و روستاهای واجد شرایط چنانچه دارای سه هزار و پانصد نفر جمعیت باشند شهر شناخته می شوند.
ماده (۶) قانون مذکور به شرح ذیل اصلاح می شود:
۱ ـ تبصره (۱) ماده (۶) به شرح زیر اصلاح می گردد:
تبصره ۱ ـ حداقل جمعیت محدوده هر بخش، با در نظر گرفتن وضع پراکندگی و اقلیمی کشور به دو درجه تراکمی به شرح زیر تقسیم شده است:
الف ـ مناطق با تراکم زیاد سی هزار نفر.
ب ـ مناطق با تراکم متوسط بیست هزار نفر.
۲ ـ تبصره (۲) ماده (۶) به شرح زیر اصلاح می گردد:
تبصره ۲ ـ در نقاط کم تراکم، دورافتاده، مرزی، جزایری، جنگلی، کویری و نقاط محروم و توسعه نیافته و همچنین جمعیت عشایری که بیش از شش ماه در منطقه حضور دارند با توجه به کلیه شرایط اقلیمی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تا حداقل ده‌هزار نفر جمعیت با تصویب هیأت وزیران و در موارد استثنائی با تصویب مجلس، جمعیت بخش می تواند کمتر از میزان فوق باشد.
۳ ـ متن زیر به عنوان بند الحاقی به ماده (۶) اضافه می گردد:
بند الحاقی ـ کلیه روستاهایی که در حریم شهرها قرار دارند با تشخیص و درخواست فرماندار آن شهرستان به شهر مربوطه الحاق می گردد.
تبصره (۲) ماده (۷) در موارد زیر اصلاح می گردد:
۱ ـ بعد از کلمه « کویری» عبارت "و نقاط کمتر توسعه یافته (طبق فهرست سالانه دولت)" اضافه می شود.
۲ ـ عبارت "تا حداقل پنجاه هزار نفر" حذف می شود.
دولت می تواند در صورت تصویب هر مورد نسبت به تأمین بار مالی آن در بودجه سنواتی اقدام نماید.
قانون فوق مشتمل بر چهار ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ چهارم اسفند ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۱/ ۱۲ /۱۳۸۹ به تأیید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی
