ماده ۶ قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در کارگروه بین المللی پزشکی نظامی (ICMM)

۱ـ کارگروه بین المللی پزشکی نظامی متشکل از دولت هایی است که عضو سازمان ملل متحد یا دارای وضعیت ناظر در سازمان ملل متحد یا عضو سازمان بهداشت جهانی هستند.

۲ـ دولت‌های موضوع بند (۱) فوق برای این که به عنوان دولت عضو کارگروه بین المللی پزشکی نظامی پذیرفته شوند باید:
الف) اساسنامه کنونی را تأیید کنند؛ و
ب) پذیرش عضویت آنها در نشست کارگروه در مجمع عمومی و با حضور دست کم نیمی از دولت های عضو تصویب شود. برای این منظور اکثریت دوسوم آراء مورد نیاز است.

۳ـ در درون کارگروه بین المللی پزشکی نظامی، انتخاب هر دولت عضو مشابه روالی است که در سازمان ملل متحد صورت می گیرد.

۴ـ عضویت فعال مستلزم پرداخت حق عضویت مشخص و منظم پس از پذیرش یا تأییدیه برای معاف بودن از پرداخت این مبلغ است.

۵ ـ هر دولت عضو دارای یک نماینده ملی خواهد بود که توسط دولت متبوع وی به طور رسمی منصوب می­شود. دولت عضو می تواند از طریق نماینده ملی خود یا برای موضوعات دارای ملاحظات و نگرانی دولتی از طریق وزیر امورخارجه بلژیک با کارگروه بین‌المللی پزشکی نظامی ارتباط برقرار کند.

۶ ـ زمانی‌ که بیش از یک حکومت مدعی نمایندگی یک دولت باشند، کارگروه بین‌المللی پزشکی نظامی مرجعی را که توسط سازمان ملل متحد به عنوان حکومت مشروع آن دولت، مورد پذیرش یا شناسایی قرار گرفته است به عنوان تنها نهاد مشروع دارای صلاحیت برای نمایندگی در کارگروه تلقی خواهد کرد. هر حکومت دیگری که ادعای نمایندگی آن دولت را داشته باشد، به صرف این عمل، حق اشغال کرسی در نظر گرفته شده برای نمایندگی آن دولت در کارگروه بین المللی پزشکی نظامی را از دست می دهد.

۷ـ دولت های عضو:
الف) در نشست های مجمع عمومی حضور پیدا می کنند و نمایندگی آنها بر عهده یک نماینده ملی قرار دارد که از حق اظهارنظر و رأی دادن برخوردار است
ب) از حق سازماندهی کنگره های بین المللی، روز پزشکی نظامی، هم‌اندیشی و یا دوره های آموزش پیشـرفته برای افسران جوان بخش خدمات پزشکی نیروهای مسلح برخوردارند.

۸ ـ دولت عضو می تواند با تقدیم استعفای خود به دبیرکل از طریق سند صادر شده توسط یکی از مقام‌های دولت عضو که دارای اختیار انجام این کار است، از کارگروه بین المللی پزشکی نظامی خارج شود. سند استعفاء به نشست کارگروه در مجمع عمومی ارجاع خواهد شد و مجمع عمومی این استعفاء را ثبت خواهد کرد.

۹ـ در صورت عدم رعایت اساسنامه می توان یک دولت عضو را از کارگروه بین المللی پزشکی نظامی اخراج کرد. ارائه هرگونه پیشنهادی برای اخراج باید از پیش در برنامه کاری مجمع عمومی کارگروه بین المللی پزشکی نظامی گنجانده شود. پس از مذاکره پیرامون موضوع و در صورت وجود ضرورت پس از اخذ توصیه کارگروه ویژه که در چنین مواردی تشکیل می شود، تصمیم برای اخراج یک دولت عضو در مجمع عمومی به رأی گذاشته خواهد شد. در این نشست باید دست کم نیمی از دولت های عضو حضور داشته باشند و برای این منظور اکثریت دوسوم آراء مورد نیاز است.

۱۰ـ دولت عضوی که در پرداخت حق عضویت خود کوتاهی کند، مشمول مفاد خاص مقررات می‌شود. عدم پرداخت حق عضویت توسط دولت عضو بدون هیچ دلیل معتبری می تواند به موارد زیر منجر شود:
الف) تعلیق حق سخنرانی و رأی دادن در مجمع عمومی یا نشست های عمومی
ب) از دست دادن حق برگزاری کنگره های بین المللی در حوزه پزشکی نظامی یا روزهای پزشکی یا هم‌اندیشی‌ها یا دوره های پیشرفته برای افسران جوان بخش خدمات پزشکی نیروهای مسلح با استفاده از نام کارگروه بین المللی پزشکی نظامی
اگر یک دولت عضو به مدت چهار سال متوالی نتواند تعهدات مالی خود را در قبال کارگروه بین المللی پزشکی نظامی ایفا کند، کارگروه می تواند با در نظر گرفتن شرایطی که مناسب تشخیص می‌دهد، در خصوص اخراج آن دولت تصمیم گیری کند.
چنانچه یک دولت، تمام تعهدات خود در قبال کارگروه بین المللی پزشکی نظامی را ایفا نماید، کارگروه می تواند با رأی مجمع عمومی، عضویت آن دولت را بار دیگر با تمام امتیازات مربوط به عضویت دولت عضو در کارگروه، برگرداند.