ماده ۷ قانون موافقتنامه استرداد مجرمان بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند

۱ ـ درخواست استرداد موضوع این معاهده باید از مجاری دیپلماتیک صورت گیرد.

۲ ـ درخواست استرداد باید با مدارک زیر همراه باشد:
الف ـ شرح تا حد ممکن دقیق خصوصیات شخصی که استرداد او مورد درخواست است همراه با هر نوع اطلاعات دیگری که می‌تواند به شناسایی هویت، تابعیت و محل سکونت او کمک کند از جمله و در صورت امکان عکس و اثر انگشت وی؛
ب ـ شرح حقایق جرمی که درخواست استرداد در مورد آن انجام شده است و
پ ـ در صورت وجود، متن قانونی که:
(۱) آن جرم را تعریف می‌کند.
(۲) حداکثر مجازات آن جرم را مقرر می‌دارد.

۳ ـ اگر درخواست مربوط به یک متهم باشد، حکم جلب که توسط یک قاضی، بازپرس یا سایر مقامات صالحه در قلمرو طرف درخواست‌کننده صادر شده باشد باید به درخواست پیوست باشد و همچنین دلایلی که طبق قانون طرف درخواست‌شونده محاکمة او را توجیه می‌کند و نیز دلایلی که نشان دهد که شخص مورد درخواست استرداد همان شخصی است که حکم جلب در مورد وی صادر شده است.

۴ ـ اگر درخواست مربوط به شخصی باشد که قبلاً محکوم شده و مجازاتش تعیین گشته، مدارک زیر نیز باید پیوست درخواست استرداد باشد:
الف ـ تأیید محکومیت و مجازات
ب ـ اظهاریه‌ای دال بر این که آن شخص مستحق زیر سؤال بردن محکومیت یا مجازات نیست و نشان دهد که چه مقدار از مجازات اجراء نشده است.

۵ ـ از نظـر بنـد (۴) فوق شخـص محکومـی که در محـاکمه خـود حـضور نداشته است، شخصی محسوب خواهد شد که به جرمی که برای آن محکوم شده، متهم گشته است.

۶ ـ در صورتی که به نظر طرف درخواست‌شونده، مدارک یا اطلاعات ارائه شده برای منظورهای این معاهده، کافی برای أخذ تصمیم در مورد درخواست استرداد نمی‌باشد، مدارک یا اطلاعات اضافی، ظرف مدتی که طرف درخواست‌شونده تعیین می‌کند تسلیم خواهد شد.