نویست ورود

ماده ۵ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات بر درآمد و سرمایه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی

مصوب ۱۳۸۵/۰۱/۱۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۵

مقر دایم
۱ – از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دایم» به محل ثابتی اطلاق می شود که از طریق آن، مؤسسه یک دولت متعاهد کلاً یا جزئاً در دولت متعاهد دیگر به کسب و کار اشتغال دارد.
۲ - اصطلاح «مقر دایم» به ویژه شامل موارد زیر است :
الف - محل اداره،
ب – شعبه،
ج - دفتر،
د – کارخانه،
هـ - کارگاه،
و- مزرعه یا کشتزار،
ز - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، استخراج و یا بهره برداری از منابع طبیعی.
۳ - اصطلاح «مقر دائم‌» همچنین شامل موارد زیر است :
الف - کارگاه ساختمانی‌، پروژه ساخت‌، سوارکردن و یا نصب ساختمان یا فعالیتهای مربوط بسرپرستی و نظارت مرتبط با آن‌، «مقر دائم‌» محسوب می‌شوند ولی فقط در صورتی که این کارگاه‌، پروژه یا فعالیتها بیش از شش ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
ب - انجام خدمات شامل خدمات مشاوره‌ای توسط یک مؤسسه که از طریق کارکنان آن یا سایر افرادی که به همین منظور توسط مؤسسه به‌کار گمارده شده‌اند، در صورتی که آن فعالیت‌ها برای همان پروژه یا پروژه مربوط‌، در داخل کشور برای مدت یا جمع مدت‌هایی که بیش از (۱۸۳) روز در هر دوره (۱۲) ماهه ادامه یابد.
۴ - علی‌رغم مقررات قبلی این ماده‌، انجام فعالیت‌های مشروحه زیر توسط مؤسسه یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر به عنوان فعالیت از طریق مقر دائم تلقی نخواهد شد :
الف - استفاده از تسهیلات‌، صرفاً به منظور انبارکردن‌، نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه‌.
ب - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه‌، صرفاً به منظور انبارکردن یا نمایش‌.
ج - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه‌، صرفاً به منظور فرآوری آنها توسط مؤسسه دیگر.
د - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور خرید کالاها یا اجناس‌، یا گردآوری اطلاعات برای آن مؤسسه‌.
هـ- نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور انجام تبلیغات‌، گردآوری اطلاعات و یا تحقیقات علمی برای آن مؤسسه و یا سایر فعالیتهایی که برای آن مؤسسه دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
و - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزءهای (الف‌) تا (هـ)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت شغلی حاصل از این ترکیب‌، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵ - علی‌رغم مقررات بندهای (۱) و (۲) در صورتی که شخصی (غیر از عاملی که دارای وضعیت مستقل بوده و مشمول بند «۶» است‌) در یک دولت متعاهد از طرف مؤسسه‌ای فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد بنام آن مؤسسه باشد و اختیار مزبور را به طور معمول اعمال کند، آن مؤسسه در مورد فعالیتهایی که این شخص برای آن انجام می‌دهد، در آن دولت دارای مقر دائم تلقی خواهد شد مگر آنکه فعالیتهای شخص مزبور محدود به موارد مذکور در بند(۴) باشد، که در این صورت آن فعالیت‌ها چنانچه از طریق محل ثابت کسب و کار نیز انجام گیرند به موجب مقررات بند مذکور، این محل ثابت کسب و کار را به مقر دائم تبدیل نخواهد کرد.
۶ - مؤسسه یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق حق‌العمل‌کار، دلاّل یا هر عامل مستقل دیگری به انجام امور می‌پردازد، در آن دولت متعاهد دیگر دارای مقر دائم تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات اشخاص مزبور در جریان عادی کسب و کار آنان صورت گیرد مع‌ذلک‌، هرگاه فعالیت‌های چنین عاملی به طور کامل یا تقریباً کامل به آن مؤسسه تخصیص یافته باشد، او به‌عنوان عامل دارای وضعیت مستقل از لحاظ معانی این بند قلمداد نخواهد شد.
۷ - صرف اینکه شرکت مقیم یک دولت متعاهد، شرکت مقیم و یا فعال در دولت متعاهد دیگر را کنترل می‌کند و یا تحت کنترل آن قراردارد یا در آن دولت دیگر فعالیت تجاری انجام می‌دهد (خواه از طریق مقر دائم و خواه به ‌نحو دیگر) به خودی خود برای اینکه یکی از آنها مقر دائم دیگری محسوب شود، کافی نخواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir