ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق وحمایت متقابل ازسرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان

۱ - کلیه اختلافات ناشی از اجراء یا تفسیر این موافقتنامه یا مرتبط با آن، ابتدا از‌طریق مذاکره و به طور دوستانه حل و فصل خواهد شد. در صورت عدم توافق، هر یک از‌طرفهای متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای ‌برای طرف متعاهد دیگر، موضوع را به یک هیأت داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب‌ طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
‌در صورت ارجاع امر به داوری، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز‌از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب‌ طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند‌کرد. چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا‌ داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از‌طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد‌ داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را‌ دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.

۲ - در مواردی که سرداور باید توسط رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین‌شود چنانچه رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی‌از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون ‌رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد این انتصاب ‌توسط عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ‌یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد انجام‌ خواهد شد.

۳ - هیأت داوری باتوجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند، آیین ‌و محل داوری را تعیین خواهد نمود.

۴ - تصمیمات هیأت داوری برای طرفهای متعاهد لازم‌الاتباع است.