ماده ۳۳۶
هر گاه کسی بر حسب امر دیگری اقدام بعملی نماید که عرفاً برای آن عمل اجرتی بوده و یا آنشخص عادتاً مهیای آنعمل باشد عامل مستحق اجرت عمل خود خواهد بود مگر اینکه معلوم شود که قصد تبرّع داشته است.
تبصره (الحاقی ۱۳۸۱/۰۵/۰۹): چنانچه زوجه کارهایی را که شرعاً به عهده وی نبوده وعرفاً برای آن کار اجرت المثل باشد، به دستور زوج و با عدم قصد تبرُّع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود، دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم می نماید.
اصلاحیه‌ها (۱)
-
ساختار الحاقی · ۱۳۸۱/۰۵/۰۹ · تبصره