ماده ۵۱۸ قانون مدنی

مُزارعه عقدی است که بموجب آن اَحَد طرفین زمینی را برای مدت معیّنی بطرف دیگر میدهد که آنرا زراعت کرده و حاصل را‌ تقسیم کنند.