ماده ۶۰۷ قانون مدنی

ودیعه عقدی است که بموجب آن یک نفر مال خود را بدیگری میسپارد برای آنکه آنرا مجاناً نگاهدارد. ودیعه‌ گذار مودِع و‌ ودیعه‌ گیر را مستودع یا امین میگویند.