نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کرواسی

مصوب ۱۳۷۹/۰۲/۲۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین و اجازه:
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد یک شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق، در مسیرهای مشخص شده، تعیین و مراتب را به طور کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید.
۲ - پس از دریافت اعلامیه تعیین، طرف متعاهد دیگر با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) این ماده، بدون تأخیر اجازه بهره‌برداری مربوطه را به شرکت‌هواپیمائی تعیین شده اعطاء خواهد کرد.
۳ - مقامهای هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمائی که توسط طرف متعاهد دیگر تعیین شده بخواهند مقامهای مزبور را قانع سازند ‌شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً و معقولاً برای انجام سرویسهای هوائی بین‌المللی به وسیله مقامهای مزبور اعمال می‌شود، جایز‌می‌باشد.
۴- هر طرف متعاهد در هر مورد که قانع نشده باشد که مالکیت عمده و کنترل مؤثر مربوطه در دست شرکت هواپیمائی طرف متعاهد تعیین کننده‌ شرکت هواپیمائی یا اتباع آن است حق دارد از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این ماده امتناع ورزد یا شرائطی را که لازم می‌داند وضع نماید.
۵- زمانی که یک شرکت هواپیمایی بدین نحو تعیین شده و اجازه کسب نموده باشد می‌تواند در هر زمان بهره‌برداری از سرویس‌های هوائی را آغاز‌ نماید، مشروط بر این که نرخ و برنامه‌های پروازی برطبق مفاد ماده (۱۲) و (۱۳) تعیین شده باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir