ماده ۱۶ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون استکهلم درخصوص آلاینده های آلی پایدار

۱. با شروع چهار سال پس از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون و در فواصل زمانی که مدت آن توسط مجمع اعضاء تصمیم‌گیری خواهد شد مجمع به بررسی مؤثر بودن این کنوانسیون خواهد پرداخت.

۲. به منظور تسهیل این برآورد، مجمع اعضاء در اولین نشست خود، ایجاد ترتبیاتی را آغاز خواهد نمود که بتواند برای خود اطلاعات پایش مقایسه‌ای در مورد وجود مواد مندرج در ضمائم (الف)، (ب) و (ج) و همین طور جابه‌جائی و انتقال محیط زیستی منطقه‌ای و جهانی، تهیه نماید.
این ترتیبات
الف) باید از سوی اعضاء براساس منطقه‌ای در هنگام مناسب و براساس توان فنی و مالی آنان و با استفاده از برنامه‌ها و سازوکارهای پایشی موجود به منظور بالا بردن امکان و افزایش هماهنگی‌ها در رویه‌ها به اجرا درآید.
ب- در جایی که لازم باشد با احتساب اختلافات بین مناطق و توان آنها برای اجرای فعالیتهای پایشی ضمیمه گردد.
ج- شامل گزارشات مجمع اعضاء در مورد نتایج فعالیتهای پایش در سطح منطقه‌ای و جهانی و در فواصل زمانی تعیین شده توسط مجمع اعضاء می‌باشد.

۳. نوع برآورد که در بند (۱) توصیف شده، باید براساس اطلاعات علمی، محیط زیستی، فنی و اقتصادی موجود باشد، از جمله:
الف ـ گزارشات و دیگر اطلاعات پایش تهیه شده پیرو بند (۲).
ب‌ ـ گزارشات ملی ارائه شده پیرو ماده (۱۵).
ج ـ اطلاعات مبنی بر ناهمخوانی که پیرو مراحل ایجاد شده در ماده (۱۷) تهیه شده است.