نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک سوسیالیستی سریلانکا

مصوب ۱۳۸۷/۱۰/۰۸ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

اصلاح‌شده
تعاریف
از نظر این موافقتنامه :
۱- اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق می شود که مطابق قوانین و مقررات یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد نماید. اصطلاح مزبور همچنین شامل آن دسته از شناورهای استیجاری است که توسط شرکتهای کشتیرانی یک طرف متعاهد به کار گرفته شده لیکن با پرچم کشور ثالثی که ازنظر طرف متعاهد دیگر قابل قبول می باشد، تردد می نماید.
این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی شود:
الف- کشتی های جنگی و سایر شناورهایی که در خدمت نیروهای مسلح هستند؛
ب- شناورهای تحقیقاتی (آب نگاری ،اقیانوس شناسی و علمی ) ؛
پ- شناورهای ماهیگیری ؛
ت- شناورهای دولتی ، بیمارستانی و سایر شناورهایی که فعالیت های غیرتجاری انجام می دهند.
۲- اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که در کشتی هریک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده ،تصدی اعمال مربوط به راهبری ، بهره برداری یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج گردیده و دارای گذرنامه دریانوردی باشد.
۳- اصطلاح «قلمرو» در مورد هریک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا صلاحیت آنها اطلاق می شود.
۴- اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق می شود که بدون آن که مستخدم کشتی هریک از طرفهای متعاهد بوده و یا به انجام کاری در آن اشتغال داشته باشد، به وسیله آن کشتی حمل شود.
۵- اصطلاح «بندر» به هر بندر تجاری از جمله لنگرگاه اطلاق می شود که در قلمرو یک طرف متعاهد واقع شده و به روی کشتی های خارجی که به حمل ونقل دریایی بین المللی اشتغال دارند، باز باشد.
۶- اصطلاح «شرکت کشتیرانی» به معنای شخص حقوقی است که در قلمرو یک طرف متعاهد مطابق قوانین و مقررات داخلی آن طرف تأسیس و با به کارگیری شناورهای ملکی یا به کار گرفته شده خود به فعالیت در زمینه حمل ونقل دریایی بین المللی اشتغال داشته باشد.
۷- «مقامهای صلاحیتدار دریایی» عبارتند از :
در جمهوری اسلامی ایران، وزارت راه و شهرسازی، سازمان بنادر و کشتیرانی و درجمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سریلانکا، بخش کشتیرانی تجاری وزارت بنادر و هوانوردی.
اصلاحیه‌ها (۱)
  1. اصلاحی · ۱۳۹۰/۰۳/۳۱
    متن پیشین:
    ماده ۱- تعاریف
    از نظر این موافقتنامه :
    ۱- اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق می شود که مطابق قوانین و مقررات یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد نماید. اصطلاح مزبور همچنین شامل آن دسته از شناورهای استیجاری است که توسط شرکتهای کشتیرانی یک طرف متعاهد به کار گرفته شده لیکن با پرچم کشور ثالثی که ازنظر طرف متعاهد دیگر قابل قبول می باشد، تردد می نماید.
    این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی شود:
    الف- کشتی های جنگی و سایر شناورهایی که در خدمت نیروهای مسلح هستند؛
    ب- شناورهای تحقیقاتی (آب نگاری ،اقیانوس شناسی و علمی ) ؛
    پ- شناورهای ماهیگیری ؛
    ت- شناورهای دولتی ، بیمارستانی و سایر شناورهایی که فعالیت های غیرتجاری انجام می دهند.
    ۲- اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که در کشتی هریک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده ،تصدی اعمال مربوط به راهبری ، بهره برداری یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج گردیده و دارای گذرنامه دریانوردی باشد.
    ۳- اصطلاح «قلمرو» در مورد هریک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا صلاحیت آنها اطلاق می شود.
    ۴- اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق می شود که بدون آن که مستخدم کشتی هریک از طرفهای متعاهد بوده و یا به انجام کاری در آن اشتغال داشته باشد، به وسیله آن کشتی حمل شود.
    ۵- اصطلاح «بندر» به هر بندر تجاری از جمله لنگرگاه اطلاق می شود که در قلمرو یک طرف متعاهد واقع شده و به روی کشتی های خارجی که به حمل ونقل دریایی بین المللی اشتغال دارند، باز باشد.
    ۶- اصطلاح «شرکت کشتیرانی» به معنای شخص حقوقی است که در قلمرو یک طرف متعاهد مطابق قوانین و مقررات داخلی آن طرف تأسیس و با به کارگیری شناورهای ملکی یا به کار گرفته شده خود به فعالیت در زمینه حمل ونقل دریایی بین المللی اشتغال داشته باشد.
    ۷- «مقامهای صلاحیتدار دریایی» عبارتند از :
    در جمهوری اسلامی ایران، وزارت راه و ترابری، سازمان بنادر و کشتیرانی و درجمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سریلانکا، بخش کشتیرانی تجاری وزارت بنادر و هوانوردی.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir