نویست ورود

ماده ۵ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیاتهای بر درآمد بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری لهستان و پروتکل اصلاحی آن

مصوب ۱۳۸۵/۰۱/۲۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۵

مقر دائم
۱ - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم‌» به محل ثابتی اطلاق می‌شود که ازطریق آن‌، مؤسسه یک دولت متعاهد کلاً یا جزئاً در دولت متعاهد دیگر به کسب و کار اشتغال دارد.
۲ - اصطلاح «مقر دائم‌» به‌ویژه شامل موارد زیر است‌:
الف - محل اداره
ب - شعبه
ج - دفتر
د - کارخانه
هـ - کارگاه
و - معدن‌، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف‌، استخراج و یا بهره‌برداری از منابع طبیعی‌.
۳ - کارگاه ساختمانی‌، پروژه ساخت‌، سوار کردن و یا نصب ساختمان یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن‌، «مقر دائم‌» محسوب می‌شوند ولی فقط درصورتی که این کارگاه‌، پروژه یا فعالیتها بیش از نه ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴ - علی‌رغم مقررات قبلی این ماده اصطلاح مقر دائم شامل موارد زیر نخواهد شد:
الف - استفاده از تأسیسات‌، صرفاً به منظور انبار کردن‌، نمایش یا تحویل اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه‌.
ب - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه‌، صرفاً به منظور انبار کردن یا نمایش یا تحویل‌.
ج - نگهداری کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه‌، صرفاً به‌منظور فرآوری آنها توسط مؤسسه دیگر.
د - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به‌منظور خرید کالاها یا اجناس‌، یا گردآوری اطلاعات برای آن مؤسسه‌.
هـ - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور انجام تبلیغات‌، گردآوری اطلاعات‌، تحقیقات علمی و یاسایر فعالیتهایی که برای آن مؤسسه دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
و - نگهداری محل ثابت کسب و کار صرفاً به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزءهای (الف‌) تا ( هـ) این ماده، به شرط آن که فعالیت کلی محل ثابت شغلی حاصل از این ترکیب‌، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵ - علی‌رغم مقررات بندهای (۱) و (۲) این ماده درصورتی که شخصی (غیر از عاملی که دارای وضعیت مستقل بوده و مشمول بند ۶ این ماده است‌) در یک دولت متعاهد از طرف مؤسسه‌ای فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به‌نام آن مؤسسه باشد و اختیار مزبور را به‌طور معمول اعمال کند، آن مؤسسه درمورد فعالیتهایی که این شخص برای آن انجام می‌دهد، در آن دولت دارای مقر دائم تلقی خواهد شد مگر آن که فعالیتهای شخص مزبور محدود به موارد مذکور در بند (۴) این ماده باشد، که دراین صورت آن فعالیتها چنانچه ازطریق محل ثابت کسب و کار نیز انجام گیرد به موجب مقررات بند مذکور، این محل ثابت کسب و کار را به مقر دائم تبدیل نخواهد کرد.
۶ - مؤسسه یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آن‌که در دولت متعاهد دیگر ازطریق حق‌العملکار، دلال یا هر عامل مستقل دیگری به انجام امور می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آن که عملیات اشخاص مزبور در جریان عادی کسب و کار آنان صورت گیرد.
مع‌ذلک‌، هرگاه فعالیتهای چنین عاملی به طور کامل یا تقریباً کامل به آن مؤسسه تخصیص یافته باشد، درحدود معنای این بند، او به عنوان عامل دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷ - صرف این‌که شرکت مقیم یک دولت متعاهد، شرکت مقیم و یا فعال در دولت متعاهد دیگر را کنترل می‌کند و یا تحت کنترل آن قرار دارد (خواه ازطریق مقر دائم و خواه به‌نحو دیگر) به خودی خود برای این‌که یکی از آنها مقر دائم دیگری محسوب شود، کافی نخواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir