بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir
یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای کسب جایگاه دولت عضو در سازمان همکاری شانگهای
جمهوری اسلامی ایران و دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، «سازمان همکاری شانگهای» (از این پس «سازمان»)، که از این پس «طرف ها» نامیده می شوند،
با تأکید مجدد بر تعهدات خود به اهداف و اصول مشخص شده در «منشور سازمان همکاری شانگهای مصوب ۱۷ خرداد ۱۳۸۱ هجری شمسی (۷ ژوئن ۲۰۰۲ میلادی)» (از این پس «منشور») و مفاد عهدنامه بلندمدت حسن همجواری، مودت و همکاری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۶ هجری شمسی (۱۶ آگوست ۲۰۰۷ میلادی) (از این پس «عهدنامه») همچنین معاهدات و اسناد مرتبط بین المللی مصوب در چهارچوب سازمان،
بر اساس مقررات حاکم بر روند الحاق اعضای جدید به سازمان همکاری شانگهای مورخ ۲۱ خرداد ۱۳۸۹ هجری شمسی (۱۱ ژوئن ۲۰۱۰ میلادی) (از این پس «مقررات») و تصمیم شماره ۱۹«شورای سران دولت های عضو سازمان» (از این پس «شورای سران») مورخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ هجری شمسی )۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ میلادی) درباره آغاز فرآیند پذیرش جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو سازمان همکاری شانگهای،
در خصوص موارد زیر به توافق رسیده اند:
یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای دریافت جایگاه دولت عضو سازمان همکاری شانگهای
فهرست معاهدات بین المللی لازم الاجرا در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای
۱ - موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ ۱۷ خرداد ۱۳۸۱( ۷ ژوئن ۲۰۰۲)، که از تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۸۲ (۱۴ نوامبر ۲۰۰۳) لازم الاجرا گردیده است.
۲ - سند الحاقی (پروتکل) [اول] اعمال تغییرات در موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ ۱۴ شهریور ۱۳۸۲ (۵ سپتامبر ۲۰۰۳) که از تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۳ (۱ اکتبر ۲۰۰۴) لازم الاجرا گردیده است.
۳ ـ موافقتنامه مربوط به حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در چهارچوب ساختار منطقه ای ضد تروریستی سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۳ (۱۷ ژوئن ۲۰۰۴) که از تاریخ ۲۸ آبان ۱۳۹۴ (۱۹ نوامبر ۲۰۱۵) لازم الاجرا گردیده است.
۴ ـ سند الحاقی [دوم] اصلاحات موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۶(۱۶ آگوست ۲۰۰۷)، که در ۴ تیر ۱۳۸۸(۲۵ ژوئن ۲۰۰۹) لازم الاجرا گردیده است.
۵ ـ یادداشت تفاهم میان دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری، مورخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۰ (۱۴ سپتامبر ۲۰۰۱) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۶ ـ سند الحاقی (پروتکل) یادداشت تفاهم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری، مورخ ۷ خرداد ۱۳۸۱ (۲۸ می ۲۰۰۲) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۷ ـ معاهده (کنوانسیون) مزایا و مصونیت های سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۳ (۱۷ ژوئن ۲۰۰۴) که از تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۸۶ (۴ اکتبر ۲۰۰۷ ) لازم الاجرا گردیده است.
۸ ـ موافقتنامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مواد روانگردان و مواد تشکیل دهنده آنها میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۳ (۱۷ ژوئن ۲۰۰۴) که از تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۶ (۱۶ آگوست ۲۰۰۷) لازم الاجرا گردیده است.
۹ ـ موافقتنامه در زمینه بانک داده ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۳ (۱۷ ژوئن ۲۰۰۴) که از تاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۸۶ (۱۱ آوریل ۲۰۰۷) لازم الاجرا گردیده است.
۱۰ ـ معاهده (پروتکل) همکاری و هماهنگی فعالیت های میان وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۳(۱۷ ژوئن ۲۰۰۴) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۱۱ ـ موافقتنامه همکاری در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه به سرزمین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۵(۱۵ ژوئن ۲۰۰۶) که در ۱۶ آبان ۱۳۸۷(۶ نوامبر ۲۰۰۸) لازم الاجرا گردیده است.
۱۲ ـ موافقتنامه فرآیند سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضد تروریستی در قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۵(۱۵ ژوئن ۲۰۰۶) که از تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ (۱۷ مارس ۲۰۰۹) لازم الاجرا گردیده است.
۱۳ ـ موافقتنامه نحوه سازماندهی و اجرای رزمایشهای مشترک ضد تروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۷ شهریور ۱۳۸۷(۲۸ آگوست ۲۰۰۸) که از تاریخ ۸ آذر ۱۳۹۲ (۲۹ نوامبر ۲۰۱۳) لازم الاجرا گردیده است.
۱۴ ـ موافقتنامه همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ (۱۶ ژوئن ۲۰۰۹) که از تاریخ ۱۲ خرداد ۱۳۹۰ (۲ ژوئن ۲۰۱۱) لازم الاجرا گردیده است.
۱۵ ـ موافقتنامه آموزش کارکنان واحدهای ضد تروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ (۱۶ ژوئن ۲۰۰۹) که از تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۹۰ (۱۳ سپتامبر ۲۰۱۱) لازم الاجرا گردیده است.
۱۶ ـ معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای علیه تروریسم، مورخ ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ (۱۶ ژوئن ۲۰۰۹) که از تاریخ ۲۴ دی ۱۳۹۰ )۱۴ ژانویه ۲۰۱۲) لازم الاجرا گردیده است.
۱۷ - موافقتنامه بین دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای، مورخ ۲۱ شهریور ۱۳۹۳ (۱۲ سپتامبر ۲۰۱۴) که از تاریخ ۱ بهمن ۱۳۹۵ (۲۰ ژانویه ۲۰۱۷) لازم الاجرا گردیده است.
۱۸ ـ موافقتنامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۱۰ آذر ۱۳۹۶(۱ دسامبر ۲۰۱۷) که از تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۶ (۲۶ فوریه ۲۰۱۸) لازم الاجرا گردیده است.
۱۹ ـ معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای در مبارزه علیه افراط گرایی، مورخ ۱۹ خرداد ۱۳۹۶ (۹ ژوئن ۲۰۱۷) که از تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ (۱۰ می ۲۰۱۹) لازم الاجرا گردیده است.
یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای دریافت جایگاه دولت عضو سازمان همکاری شانگهای
۱ - فهرست پیوست شماره (۲) شامل معاهدات بین المللی سازمان همکاری شانگهای می شود که برای الحاق توسط هر یک از دولت های عضو این سازمان باز است.
۱ ـ موافقتنامه همکاری (روابط) بین بانکی در سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۴ آبان ۱۳۸۴ (۲۶ اکتبر ۲۰۰۵) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۲ - موافقتنامه حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۵ (۱۵ ژوئن ۲۰۰۶) که از تاریخ ۱۴ شهریور ۱۳۹۴ (۵ سپتامبر ۲۰۱۵) لازم الاجرا گردیده است.
۳ - موافقتنامه در زمینه امدادرسانی در شرایط اضطراری بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۴ آبان ۱۳۸۴ )۲۶ اکتبر ۲۰۰۵) که از تاریخ ۲ مرداد ۱۳۸۶ (۲۴ جوالی ۲۰۰۷) لازم الاجرا گردیده است.
۴ - موافقتنامه همکاری در زمینه آموزش بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۵ (۱۵ ژوئن ۲۰۰۶) که از تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۶ (۳۰ ژانویه ۲۰۰۸) لازم الاجرا گردیده است
۵ ـ موافقتنامه برگزاری رزمایش مشترک نظامی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۶ تیر ۱۳۸۶ (۲۷ ژوئن ۲۰۰۷) که از تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ (۸ آگوست ۲۰۱۸) لازم الاجرا گردیده است.
۶ ـ موافقتنامه همکاری فرهنگی بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۶ (۱۶ آگوست ۲۰۰۷) که از تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ (۲۴ آوریل ۲۰۱۴) لازم الاجرا گردیده است.
۷ ـ موافقتنامه همکاری و کمک متقابل در امور گمرکی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۱۱ آبان ۱۳۸۶ (۲ نوامبر ۲۰۰۷ (که از تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ (۲۴ آوریل ۲۰۱۴) لازم الاجرا گردیده است.
۸ ـ معاهده حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۶ (۱۶ آگوست ۲۰۰۷)، که از تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۹۱ (۳۱ اکتبر ۲۰۱۲) لازم الاجرا گردیده است.
۹ ـ موافقتنامه درباره همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۷ شهریور ۱۳۸۷ (۲۸ آگوست ۲۰۰۸) که از تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۹(۳ می ۲۰۱۰) لازم الاجرا گردیده است.
۱۰ ـ معاهده (پروتکل) اشتراک گذاری اطلاعات در حوزه نظارت بر حمل و نقل منابع انرژی میان ادارات گمرک کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۹ آبان ۱۳۸۷(۳۰ اکتبر ۲۰۰۸) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۱۱ ـ معاهده (پروتکل) میان گمرکات دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک، مورخ ۲۲ مهر ۱۳۸۸ (۱۴ اکتبر ۲۰۰۹) که از تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۹۶ (۳ نوامبر ۲۰۱۷) لازم الاجرا گردیده است.
۱۲ ـ موافقتنامه همکاری در زمینه مبارزه با جرم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۱ خرداد ۱۳۸۹ (۱۱ ژوئن ۲۰۱۰) که از تاریخ ۲۱ دی ۱۳۹۰ (۱۱ ژانویه ۲۰۱۲) لازم الاجرا گردیده است.
۱۳ ـ موافقتنامه همکاری در زمینه کشاورزی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۱ خرداد ۱۳۸۹ (۱۱ ژوئن ۲۰۱۰) که از تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۳ (۱۵ آگوست ۲۰۱۴) لازم الاجرا گردیده است.
۱۴ ـ موافقتنامه همکاری در زمینه مراقبت های بهداشتی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ (۱۵ ژوئن ۲۰۱۱) که از تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ (۱۴ می ۲۰۲۰) لازم الاجرا گردیده است.
۱۵ ـ معاهده (پروتکل) تعامل میان گمرک های دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در حوزه اجرای قانون، مورخ ۲۴ آذر ۱۳۹۳ (۱۵ دسامبر ۲۰۱۴) که از تاریخ ۲۰ دی ۱۳۹۵ (۹ ژانویه ۲۰۱۷) لازم الاجرا گردیده است.
۱۶ ـ سند الحاقی (پروتکل) موافقتنامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۱۵ آذر ۱۳۹۱ (۵ دسامبر ۲۰۱۲) که از تاریخ ۲۳ اسفند ۱۳۹۳ (۱۴ مارس ۲۰۱۵) لازم الاجرا گردیده است.
۱۷ ـ موافقتنامه در خصوص همکاری علمی و فنی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۲ شهریور ۱۳۹۲ (۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳) که از تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۴ (۲۰ اکتبر ۲۰۱۵) لازم الاجرا گردیده است.
۱۸ ـ موافقتنامه همکاری بین وزارتخانه های دادگستری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۲۷ مرداد ۱۳۹۴ (۱۸ آگوست ۲۰۱۵) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۱۹ ـ موافقتنامه همکاری و تعامل کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در ارتباط با مسائل مرزی، مورخ ۱۹ تیر ۱۳۹۴ (۱۰ جوالی ۲۰۱۵) که از تاریخ ۸ آبان ۱۳۹۵ (۲۹ اکتبر ۲۰۱۶) لازم الاجرا گردیده است.
۲۰ ـ موافقتنامه در مورد همکاری بین وزارتخانه های دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۷ (۲۴ آوریل ۲۰۱۸) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۲۱ ـ سند اصلاحی (پروتکل) به موافقتنامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش نظامی مشترک، مورخ ۶ تیر ۱۳۸۶ (۲۷ ژوئن ۲۰۰۷) که در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ (۲۹ آوریل ۲۰۱۹) امضا گردید و در ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ (۷ ژوئن ۲۰۲۱) لازم الاجرا گردیده است.
۲۲ ـ موافقتنامه همکاری بین نهادهای مجاز کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه ورزش و تربیت بدنی، مورخ ۲۴ خرداد ۱۳۹۸ (۱۴ ژوئن ۲۰۱۹) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۲۳ ـ موافقتنامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری رسانه های گروهی، مورخ ۲۴ خرداد ۱۳۹۸ (۱۴ ژوئن ۲۰۱۹) که از تاریخ ۷ آذر ۱۴۰۰ (۲۸ نوامبر ۲۰۲۱) لازم الاجرا گردیده است.
۲۴ - موافقتنامه میان نهادهای مجاز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در کار با جوانان، مورخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ (۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
۲۵ ـ موافقتنامه بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مشارکت در حفاظت از میراث فرهنگی، مورخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ (۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن یادداشت شامل مقدمه و هفت ماده و دو پیوست که گزارش آن توسط کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به صحن علنی تقدیم شده بود، پس از تصویب در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ هجدهم بهمن ماه یکهزار و چهارصد و یک مجلس، در تاریخ ۲۳ /۱۱ /۱۴۰۱ به تأیید شورای نگهبان رسید.
