ماده ۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای

اهداف و وظایف
مهم ‌ترین اهداف و وظایف سازمان همکاری شانگهای عبارتند از:
- تقویت اعتماد متقابل، دوستی و حسن همجواری بین دولت‌ های عضو؛
-توسعه همکاری ‌های چندجانبه در راستای حفظ و تقویت صلح، امنیت و ثبات در منطقه، کمک به ایجاد یک نظم بین ‌المللی جدید اقتصادی و سیاسی عقلانی، مردم سالار و عادلانه؛
- مقابله مشترک با تروریسم، جدایی ‌طلبی و افراط گرایی در تمامی اشکال آن، مبارزه با قاچاق مواد مخدر و سلاح و سایر فعالیت ‌های مجرمانه فراملی و همچنین مهاجرت غیرقانونی؛
- تشویق همکاری موثر منطقه ‌ای در حوزه‌ هایی از قبیل سیاست، تجارت و اقتصاد، دفاع، نیروی انتظامی، حفاظت از محیط زیست، فرهنگ، علوم و فناوری، آموزش، انرژی، حمل و نقل، مسائل مالی و اعتباری و نیز سایر حوزه‌ های مورد علاقه مشترک؛
- کمک به رشد همه‌ جانبه و متوازن اقتصادی، توسعه اجتماعی و فرهنگی در منطقه از طریق اقدامات مشترک بر اساس مشارکت با حقوق برابر به منظور دستیابی افزایش سطح و ارتقای زندگی مردم دولت های عضو؛
- هماهنگی رویکردها برای همگرایی در اقتصاد جهانی؛
- کمک به تامین حقوق بشر و آزادی ‌های اساسی آن مطابق تعهدات بین‌ المللی دولت ‌های عضو و قوانین ملی آنها؛
- حفظ و توسعه روابط با سایر دولت ‌ها و سازمان ‌های بین ‌المللی؛
- همکاری در پیشگیری از مناقشات بین ‌المللی و کمک به حل و فصل صلح ‌آمیز آن ‌ها؛
- تلاش مشترک برای یافتن راه‌ حل‌ های مسائلی که ممکن است در قرن ۲۱ بروز کنند؛