نویست ورود

ماده ۳ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به سازمان همکاری شانگهای

مصوب ۱۴۰۱/۱۱/۰۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

زمینه ‌های همکاری
حوزه‌ های اصلی همکاری در سازمان موارد زیر می ‌باشند:
- حفظ صلح و تحکیم امنیت و اعتماد در منطقه؛
- یافتن نقاط مشترک در زمینه مسائل سیاست خارجی و مسائل مورد علاقه مشترک از جمله همکاری در سازمان ‌ها و مجامع بین ‌المللی؛
- برنامه‌ ریزی و اجرای اقداماتی در راستای مقابله مشترک با تروریسم، جدایی ‌طلبی و افراط گرایی، انتقال غیرقانونی مواد مخدر و سلاح و سایر فعالیت‌ های مجرمانه فراملی و همچنین مهاجرت غیرقانونی؛
- هماهنگی تلاش‌ ها و اقدامات در حوزه خلع سلاح و واپایش تسلیحات؛
- حمایت و تشویق همکاری‌ های اقتصادی منطقه ‌ای در شکل‌ های گوناگون، کمک به ایجاد محیطی مناسب برای تجارت و سرمایه‌ گذاری با هدف اجرای تدریجی گردش آزاد کالا، سرمایه، خدمات و فناوری؛
- اسـتفاده مـؤثر از زیرساخت‌ های در دسترس در حمـل و نقـل و ارتباطات، تکمیـل ظرفیت‌ های حمل و نقلی دولت های عضو و توسعه سامانه‌ های انرژی؛
- تامین استفاده منطقی از طبیعت، شامل استفاده از منابع آبی منطقه و اجرای برنامه ‌ها و طرح ‌های زیست‌ محیطی مشترک ویژه؛
- کمک متقابل در زمینه اعلام هشدار در مورد فجایع طبیعی و انسانی و رفع پیامدهای آن؛ تبادل اطلاعات حقوقی در راستای توسعه همکاری‌ ها در چهارچوب سازمان؛
- توسعه تعامل در زمینه ‌هایی از جمله علوم و فناوری، آموزش، بهداشت و سلامت، فرهنگ، ورزش و گردشگری؛
اعضای سازمان می‌ توانند با توافق متقابل زمینه‌ های همکاری را گسترش دهند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir