نویست ورود

ماده ۳۱ قانون موافقتنامه همکاریهای حقوقی وقضایی درامورمدنی ،تجاری ،احوال شخصیه وجزایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران ودولت کویت

مصوب ۱۳۸۴/۱۱/۲۹ · مجمع تشخیص مصلحت نظام-مجلس شورای اسلامی

ماده ۳۱

۱ - استرداد در موارد زیر انجام نخواهد شد :
الف - چنانچه شخصی که درخواست استرداد وی شده است ، به هنگام ارتکاب جرم تبعه طرف درخواست شونده باشد.
ب - چنانچه جرم در قلمرو دولت درخواست شونده ارتکاب یافته باشد.
ج - هرگاه انجام تعقیب کیفری یا اجرای مجازات طبق قانون هر یک از طرفین متعاهد به دلیل مرور زمان یا به دلایل دیگر ممکن نباشد.
د - چنانچه اقدام جزایی درمورد همان جرم قابل استرداد علیه شخص موردنظر در سرزمین دولت درخواست شونده انجام شده یا حکم لازم الاجرا یا هر اقدام نهایی دیگر یا محکومیت درمورد همان جرم صادر شده باشد.
هـ- هرگاه جرمی که موجب تقاضای استرداد شده به نظر طرف درخواست شونده جرم سیاسی تلقی شود یا عملی مرتبط به یک جرم سیاسی باشد، جرایم تروریستی ، قتل عمد یا مبادرت به آن و توهین نسبت به رهبر یا رئیس جمهوری اسلامی ایران یا امیر کویت و ولیعهد وی جرم سیاسی محسوب نمی شود.
و - چنانچه جرم موردنظر در خارج از سرزمین دولت درخواست کننده ارتکاب یافته باشد و مطابق قانون دولت درخواست شونده تعقیب کیفری چنین جرمی مجاز نباشد.
ز - جرم نظامی .
ح - چنانچه درخواست پیگرد توسط قربانی آن جرم انجام شده باشد.
۲ - چنانچه بادرخواست استرداد مخالفت شود طرف درخواست شونده باید تصمیم خود و علل آن را به اطلاع طرف درخواست کننده برساند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir