ماده ۳۵ قانون موافقتنامه همکاریهای حقوقی وقضایی درامورمدنی ،تجاری ،احوال شخصیه وجزایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران ودولت کویت

۱ - درموارد فوری ، چنانچه طرف درخواست شونده مراتب صدور حکم بازداشت یا حکم لازم الاجراء علیه شخص مورد درخواست را به طرف درخواست کننده اطلاع دهد و تعهد نماید درخواست استرداد را به همراه مدارک تکمیلی ارسال نماید می توان شخص مورد درخواست را قبل از دریافت درخواست استرداد بازداشت کرد. چنین درخواستی می تواند ازطریق پست ، یا تلگراف یا هر روش کتبی دیگر انجام پذیرد.
۲ - طرف درخواست کننده باید بدون درنگ از بازداشت شخص طبق مفاد این ماده مطلع شود.
۳ - درصورتی که ظرف سی روز از زمان ارسال اطلاعیه بازداشت به طرف درخواست کننده ، درخواست استرداد واصل نشود، شخص بازداشت شده باید آزاد شود. این محدوده زمانی بنا به درخواست طرف درخواست کننده می تواند پانزده روز دیگر تمدید شود، مشروط به این که تمدید به طور مقتضی موجه جلوه داده شود.
۴ - شخص بازداشت شده را می توان در هر زمان آزاد نمود، اما طرف درخواست شونده کلیه اقدامات لازم را برای جلوگیری از فرار وی اتخاذ خواهد کرد. آزادی شخص مورد نظر مانع دستگیری مجدد و استرداد وی درصورت دریافت درخواست استرداد و پیوستهای آن نخواهد بود.