ماده ۴۲ قانون موافقتنامه همکاریهای حقوقی وقضایی درامورمدنی ،تجاری ،احوال شخصیه وجزایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران ودولت کویت

۱ - طرف درخواست شونده اشیا و آلات جرم ، همچنین اموالی که در نتیجه ارتکاب جرم بدست آمده است را دراختیار طرف درخواست کننده قرار خواهد داد. حتی درصورتی که شخص موردنظر را به دلیل فوت وی یا هر دلیل دیگر نتوان مسترد نمود، اشیاء مذکور تحویل طرف درخواست کننده می گردد.
۲ - طرف درخواست شونده درصورتی که برای تحقیقات جزایی دیگری در سرزمین خود، نیاز به اشیاء مذکور در بند قبلی داشته باشد می تواند به طور موقت آنها را نزد خود نگهداری نماید.
۳ - حقوق اشخاص ثالث نسبت به اشیای مذکور در بند (۱) محفوظ خواهد بود. طرف درخواست کننده بعد از خاتمه رسیدگی کیفری ، اشیای مزبور را به طرف درخواست شونده اعاده خواهد نمود که طرف اخیر نیز به نوبه خود آنها را به صاحبان آنها تحویل خواهد داد. چنانچه صاحبان اشیاء در قلمرو طرف درخواست کننده حضور داشته باشند، طرف اخیر می تواند اشیاء را پس از حصول موافقت طرف درخواست شونده به طور مستقیم به ایشان تحویل دهد.
۴ - چنانچه اشیایی که درخواست تحویل آنها به عنوان مدرک شده است ، موضوع تحقیقات دیگری در قلمرو طرف درخواست شونده باشد، می توان آنها را به طرف درخواست کننده تحویل داد به شرط آنکه پس از پایان اقدامات نسبت به بازگرداندن آنها اقدام شود.