نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری یونان

مصوب ۱۳۸۶/۰۶/۰۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به‌کاررفته به شرح زیر خواهدبود:
۱- اصطلاح «سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارایی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر به‌کار گرفته شود:
الف – اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل حق انتفاع، رهن، حق حبس یا وثیقه
ب – سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها
پ – حقوق مالکیت معنوی
ت – حقوق اعطاءشده توسط قانون یا قراردادی که بین مقامات صالح طرف متعاهد میزبان و سرمایه‌گذار منعقد شده باشد از جمله حق اکتشاف، استخراج یا بهره‌برداری از منابع طبیعی
۲- اصطلاح «سرمایه‌گذار» عبارت از اشخاص زیر است که در چهارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری کنند:
الف – اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هریک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند.
ب – اشخاص حقوقی هریک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مرکز اصلی فعالیتهای آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته‌باشد.
۳- اصطلاح «عواید» به معنی وجوهی است که به‌طور قانونی از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمایه‌گذاری، سود تسهیلات مالی، عواید سرمایه‌ای، سود سهام، حق‌الامتیاز و کارمزد.
۴- اصطلاح «قلمرو»‌به معنی مناطقی است که تحت حاکمیت هریک از طرفهای متعاهد قرار دارد از جمله دریای سرزمینی و شامل مناطق دریایی که هر طرف متعاهد بر طبق حقوق بین‌الملل بر آنها حقوق حاکمیت یا صلاحیت اعمال می‌نماید نیز می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir