نویست ورود

ماده ۱۸ قانون موافقتنامه کمک متقابل اداری در امور گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان

مصوب ۱۳۹۵/۰۹/۰۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۸

محرمانه بودن و حفاظت از اطلاعات
۱- هرگونه اطلاعات دریافت شده به‌ موجب این موافقتنامه محرمانه تلقی شده و باید حداقل مشمول همان محرمانه بودن و حفاظتی باشد که همان نوع اطلاعات به‌ موجب قوانین ملی طرف متعاهدی که آن ‌را دریافت کرده است مشمول آن هستند.
۲- تا زمانی که به‌ موجب ترتیبات متقابل طبق بند (۲) ماده (۲۸) این موافقتنامه، گمرکات تصمیم نگرفته باشند که چنین اطلاعاتی در کشور قلمرو طرف متعاهدی که اطلاعات دریافت می شود، از سطحی از حمایت برخوار نیستند که الزامات قانون ملی گمرک ارائه ‌کننده را محقق می سازد، تبادل داده های شخصی به‌ موجب این موافقتنامه نباید آغاز گردد.
۳- در نبود ترتیبات متقابل موضوع بند (۲) این ماده داده های شخصی تنها موقعی ارائه می ‌گردد که گمرک ارائه ‌کننده مجاب شود که داده های شخصی مزبور در قلمرو کشور طرف متعاهد دریافت‌ کننده آنها طبق بندهای (۴) تا (۹) این ماده محافظت می شوند.
۴- گمرکی که داده های شخصی را دریافت می‌ کند بنا به درخواست، گمرکی که آن داده ها را فراهم کرده است از استفاده ای که از آن شده و نتایج حاصله آگاه خواهد شد.
۵- داده های شخصی که به‌ موجب این موافقتنامه فراهم گردیده است باید تنها برای مواقع ضروری به ‌منظور نیل هدفی که برای آن ارائه گردیده است، نگهداری شوند.
۶- گمرک ارائه‌ کننده داده های شخصی، تا حد امکان باید اطمینان حاصل کنند که این داده ها منصفانه و به ‌طور قانونی جمع‌ آوری گردیده اند و اینکه دقیق و به ‌روز هستند و در ارتباط با اهدافی که برای آن ارائه گردیده اند، بیش از اندازه نیستند.
۷- اگر مشخص شود که داده های شخصی ارائه گردیده، نادرست هستند یا نباید مبادله می شده اند، مراتب باید فوری اعلام شود. گمرکی که چنین داده هایی را دریافت کرده است باید داده های مزبور را اصلاح یا حذف کند.
۸- گمرکات باید ارائه یا دریافت داده های شخصی مبادله شده به‌ موجب این موافقتنامه را ثبت کنند.
۹- گمرکات باید اقدامات امنیتی لازم را برای حفاظت از داده­ های شخصی مبادله شده به‌ موجب این موافقتنامه از دسترسی، اصلاح یا حذف غیرمجاز، اتخاذ کنند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir