نویست ورود

ماده ۱ ‌قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین ‌دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اتریش

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات بکار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارائی از جمله موارد زیر است‌که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات طرف‌ متعاهد دیگر به کار گرفته شود:
الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل اجاره، رهن، حق ‌حبس، وثیقه و حق‌انتفاع؛
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها از قبیل اوراق بهادار، اوراق قرضه، سهام‌ سرمایه و اعتبارات؛
پ - پول و/.‌یا هرگونه مطالبات قابل وصول و هرگونه عملیات مرتبط با‌سرمایه ‌گذاری که دارای ارزش اقتصادی باشد و همچنین سرمایه‌گذاری مجدد عواید و‌افزایش ارزش سرمایه‌گذاری اولیه؛
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی شامل علائم تجاری، حق اختراع، طرحهای‌صنعتی، فرآیندهای فنی، دانش فنی، اسرار تجاری، اسامی تجاری و حسن شهرت تجاری؛
ث - حقوقی که دارای ارزش اقتصادی باشد از قبیل حق اکتشاف، استخراج و‌بهره‌برداری از منابع طبیعی.
۲ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» عبارت از اشخاص زیر است که در چارچوب این ‌موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری کنند:
الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین یک طرف متعاهد اتباع آن طرف متعاهد‌ بشمار آیند.
ب - اشخاص حقوقی که به موجب قوانین یک طرف متعاهد تأسیس یا تشکیل شده‌و مرکز اصلی فعالیتهای آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «‌عواید» به معنی وجوهی است که از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد از‌جمله سود حاصل از سرمایه‌گذاری، سود تسهیلات مالی، سود سهام، حق‌الامتیاز، حق‌پروانه و سایر کارمزدها.
۴ - اصطلاح «‌قلمرو» :
الف – در مورد جمهوری اسلامی ایران به معنی مناطقی است که تحت حاکمیت یا‌ صلاحیت جمهوری اسلامی ایران قرار دارد و شامل مناطق دریائی مربوط به آن نیز می‌شود.
ب - درمورد جمهوری اتریش به معنی قلمرو خشکی، آبهای داخلی و فضای بالای‌آن که جمهوری اتریش طبق حقوق بین‌الملل بر آنها اعمال حقوق مالکیت و صلاحیت‌می‌نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir