ماده ۱۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون علامتگذاری مواد منفجره پلاستیکی به منظور شناسایی

۱ - هر اختلاف بین دو یا چند کشور عضو راجع به تفسیر یا اجراء این کنوانسیون که از طریق مذاکره حل و فصل نشود، بنا به درخواست یکی از آنها به داوری ارجاع خواهد شد. در صورتی که ظرف شش ماه از تاریخ درخواست داوری‌، اعضاء نتوانند درمورد برگزاری داوری توافق نمایند، هر یک از آن اعضاء می‌توانند اختلاف را طبق اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری از طریق درخواست‌، به آن دیوان ارجاع نمایند.
۲ - هر کشور عضو می‌تواند در هنگام امضاء، تنفیذ، پذیرش‌، یا تصویب این کنوانسیون یا الحاق به آن اظهار نماید که خود را ملزم به بند قبلی نمی‌داند. سایر کشورهای عضو نسبت به هر کشور عضوی که چنین حق شرطی را درنظر گرفته است‌، به‌وسیله بند قبلی متعهد نخواهند بود.
۳ - هر کشور عضو که حق شرطی را طبق بند قبلی درنظر گرفته باشد می‌تواند در هر زمان با ارسال اطلاعیه‌ای به امین اسناد، از حق شرط مزبور صرف‌نظر نماید.