ماده ۴ قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی تایلند درمورد انتقال محکومین به حبس و همکاری در زمینه اجرای احکام کیفری

۱ـ فعل یا ترک فعلی که حکم بر مبناء آنها صادر شده است طبق قانون کشور دریافت‌کننده جرم کیفری باشد.

۲ـ شخص مزبور تبعه کشور دریافت‌کننده باشد و تبعه کشور انتقال‌دهنده نباشد.

۳ـ حکم صادره در مورد محکوم، مبنی بر حبس، توقیف یا هر شکل دیگر محرومیت از آزادی باشد.

۴ـ چنانچه قانون کشور انتقال‌دهنده حداقل مدت حبس، توقیف یا هر شکل دیگر محرومیت از آزادی را مقرر نماید، محکوم در کشور انتقال‌دهنده این مدت حداقل مقرر شده را گذرانده باشد.

۵ ـ در زمان دریافت درخواست انتقال، حداقل یک سال از مدت زمان محکومیت محکوم باقی مانده باشد؛ در موارد استثنائی، کشور انتقال‌دهنده بنا به صلاحدید خود و تا آنجا که قانون آن اجازه می‌دهد، می‌تواند نسبت به انتقال محکومی که مدت زمان باقیمانده از محکومیت وی کمتر از یک سال است یا الزامات بند (۴) این ماده را محقق ننموده است موافقت نماید.

۶ ـ کشورهای انتقال‌دهنده و دریافت‌کننده و محکوم همگی در مورد انتقال توافق کنند؛ چنانچه هر یک از طرفین از نظر سن یا شرایط جسمی یا روانی محکوم ضروری بداند، رضایت محکوم می‌تواند توسط شخصی که مجاز به اقدام از جانب وی است اعلام شود.