ماده ۱
این کنوانسیون در مورد اسناد دولتی که در سرزمین یک دولت متعاهد سندیت یافته و قرار است در دولت متعاهد دیگری ارائه شود قابل اجراء خواهد بود.
از نظر این کنوانسیون، اسناد زیر دولتی تلقی می شود:
از نظر این کنوانسیون، اسناد زیر دولتی تلقی می شود:
الف ـ اسناد صادره از سوی یک مرجع یا مقام رسمی مرتبط با دادگاهها یا محاکم کشور، از جمله اسناد صادره از سوی دادستان کل، منشی دادگاه یا مأمور ابلاغ
ب ـ اسناد اداری
پ ـ اسناد محضری
ت ـ گواهینامه های رسمی که به اسنادی که اشخاص به اعتبار سمت شخصی خود به امضاء رسانده اند پیوست شده است، نظیر گواهینامه های رسمی که به ثبت و ضبط سند یا واقعه ای پرداخته اند که در تاریخ معینی وجود داشته است، همچنین تصدیق امضاءهای رسمی و محضری در هر حال این کنوانسیون در موارد زیر اعمال نمی شود:
الف ـ اسنادی که مأموران دیپلماتیک یا کنسولی به آنها سندیت می بخشند،
ب ـ اسناد اداری که به طور مستقیم به عملیات تجاری یا گمرکی مربوط می شود.
الف ـ اسنادی که مأموران دیپلماتیک یا کنسولی به آنها سندیت می بخشند،
ب ـ اسناد اداری که به طور مستقیم به عملیات تجاری یا گمرکی مربوط می شود.