نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری خلق چین

مصوب ۱۳۸۳/۰۸/۱۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف‌
از نظر این‌ موافقتنامه‌ معانی‌ اصطلاحات‌ به‌ کار رفته‌ به‌ شرح‌ زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح‌ «سرمایه‌گذاری‌» عبارت‌ از هرنوع‌ مال‌ یا دارایی‌ ازجمله‌ موارد زیر است‌ که‌ توسط‌ سرمایه‌گذاران‌ یکی‌ از طرفهای‌ متعاهد در قلمرو و طبق‌ قوانین‌ و مقررات‌ طرف‌ متعاهد دیگر (که‌ از این‌ پس‌ طرف‌ متعاهد سرمایه‌پذیر خوانده‌ می‌شود) به‌کار گرفته‌ شود:
الف‌ - اموال‌ منقول‌ و غیرمنقول‌ و حقوق‌ مربوط‌ به‌ آنها ازقبیل‌ حق‌ رهن‌ و وثیقه‌.
ب‌ - سهم‌الشرکه‌، اوراق‌ قرضه‌، سهام‌ و هرنوع‌ مشارکت‌ دیگر در شرکتها.
ج‌ - حق‌ ادعای‌ پول‌ و/یا هرگونه‌ عملیات‌ مرتبط‌ با سرمایه‌گذاری‌ که‌ دارای‌ ارزش‌ اقتصادی‌ باشد.
د - حقوق‌ مالکیت‌ صنعتی‌ و معنوی‌.
هـ - حقوق‌ ویژه‌ اعطاء شده‌ توسط‌ قانون‌ ازجمله‌ حق‌ اکتشاف‌، استخراج‌ یا بهره ‌برداری‌ از منابع‌ طبیعی‌.
هرگونه‌ تغییر در شکل‌ سرمایه‌گذاری‌ دارائی‌ها تأثیری‌ در ماهیت‌ آنها به‌عنوان‌ سرمایه‌گذاری‌ نخواهد داشت‌ مشروط‌ به‌ این‌ که‌ تغییرات‌ مذکور مطابق‌ با قوانین‌ طرف‌ متعاهد سرمایه‌پذیر باشد.
۲ - اصطلاح‌ «سرمایه‌گذار/ سرمایه‌گذاران‌» عبارت‌ از اشخاص‌ زیر است‌ که‌ درچارچوب‌ این‌ موافقتنامه‌ در قلمرو طرف‌ متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری‌ کنند:
الف‌ - اشخاص‌ حقیقی‌ که‌ به‌ موجب‌ قوانین‌ هر یک‌ از طرفهای‌ متعاهد اتباع‌ آن‌ طرف‌ متعاهد به‌شمار آیند و تابعیت‌ طرف‌ متعاهد سرمایه‌پذیر را دارا نباشند.
ب‌ - اشخاص‌ حقوقی‌ از جمله‌ شرکتها، بنگاهها، انجمن‌ها و سایر سازمانهائی‌ که‌ برطبق‌ قوانین‌ و مقررات‌ هر طرف‌ متعاهد تشکیل‌ و تأسیس‌ شده‌اند و مقرهای‌ آنها در قلمرو همان‌ طرف‌ متعاهد باشد.
۳ - اصطلاح‌ «عواید» به‌ معنی‌ وجوهی‌ است‌ که‌ به‌طور قانونی‌ از سرمایه‌گذاری‌ حاصل‌ شده‌ باشد ازجمله‌ سود حاصل‌ از سرمایه‌گذاری‌، سود سهام‌، حق‌الامتیاز، کارمزد و سایر درآمدهای‌ مشروع‌.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir