ماده ۳۲
همکاری های بینالمللی
۱- دولتهای عضو، اهمیت همکاری های بینالمللی و ارتقاء آن در حمایت از تلاش های ملی برای تحقق اهداف و مقاصد این کنوانسیون را به رسمیت میشناسند و تدابیر مناسب و مؤثری را میان دولت ها و در صورت اقتضاء در مشارکت با جامعه مدنی، سازمان های مرتبط منطقهای و بینالمللی به ویژه سازمان های مربوط به افراد دارای معلولیت، اتخاذ خواهندکرد. تدابیر مذکور میتواند، ازجمله در برگیرنده موارد زیر باشد:
(الف) تضمین این که همکاری های بینالمللی ازجمله برنامههای توسعه بینالمللی در برگیرنده و قابل دسترس افراد دارای معلولیت، میباشد؛
(ب) تسهیل و تقویت ظرفیت سازی از جمله از طریق تبادل و تقسیم اطلاعات، تجربیات، برنامههای آموزشی و رویههای مناسب؛
(پ) تسهیل همکاری پژوهشی و دسترسی به دانش فنی و علمی؛
(ت) در صورت اقتضاء تأمین کمک های اقتصادی و فنی از جمله از طریق تسهیل دسترسی و تسهیم فناوری های مددی و قابل دسترس و نیز از طریق انتقال فناوری.
۲- مفاد این ماده خدشه ای به تعهدات هر دولت عضو در ایفاء تعهدات خود به موجب این کنوانسیون وارد نمی نماید.
۱- دولتهای عضو، اهمیت همکاری های بینالمللی و ارتقاء آن در حمایت از تلاش های ملی برای تحقق اهداف و مقاصد این کنوانسیون را به رسمیت میشناسند و تدابیر مناسب و مؤثری را میان دولت ها و در صورت اقتضاء در مشارکت با جامعه مدنی، سازمان های مرتبط منطقهای و بینالمللی به ویژه سازمان های مربوط به افراد دارای معلولیت، اتخاذ خواهندکرد. تدابیر مذکور میتواند، ازجمله در برگیرنده موارد زیر باشد:
(الف) تضمین این که همکاری های بینالمللی ازجمله برنامههای توسعه بینالمللی در برگیرنده و قابل دسترس افراد دارای معلولیت، میباشد؛
(ب) تسهیل و تقویت ظرفیت سازی از جمله از طریق تبادل و تقسیم اطلاعات، تجربیات، برنامههای آموزشی و رویههای مناسب؛
(پ) تسهیل همکاری پژوهشی و دسترسی به دانش فنی و علمی؛
(ت) در صورت اقتضاء تأمین کمک های اقتصادی و فنی از جمله از طریق تسهیل دسترسی و تسهیم فناوری های مددی و قابل دسترس و نیز از طریق انتقال فناوری.
۲- مفاد این ماده خدشه ای به تعهدات هر دولت عضو در ایفاء تعهدات خود به موجب این کنوانسیون وارد نمی نماید.