نویست ورود

ماده ۴ قانون تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت

مصوب ۱۳۸۷/۰۹/۱۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

تعهدات کلی
۱- دولت های عضو متعهد می­گردند تحقق کلیه حقوق بشر و آزادی های بنیادین برای تمامی افراد دارای معلولیت را بدون هر گونه تبعیض بر مبنای معلولیت تضمین و ارتقاء دهند. بدین منظور، دولت های عضو متعهد می­گردند:
الف) تمامی تدابیرقانونی، اداری و سایر تدابیر را در جهت اجرای حقوق به رسمیت شناخته شده در این کنوانسیون اتخاذ نمایند؛
ب) تمامی تدابیر مقتضی از جمله قانونگذاری، به منظور تغییر یا الغاء قوانین موجود، مقررات، آداب و رسوم و اعمالی که موجب ایجاد تبعیض علیه افراد دارای معلولیت می­شود را اتخاذ نمایند؛
پ) حمایت و ارتقاء حقوق بشری افراد دارای معلولیت را در تمامی سیاستها و برنامه­ها مد نظر قرار دهند؛
ت) از اعمال هر گونه اقدام یا روشی که مغایر با این کنوانسیون می­باشد، خودداری کنند و تضمین نمایند که مقامات و نهادهای دولتی مطابق این کنوانسیون عمل می­کنند؛
ث) تمامی تدابیر لازم جهت حذف تبعیض بر مبنای معلولیت توسط هر فرد، سازمان یا تشکیلات شخصی را به­کار گیرند؛
ج) پژوهش و توسعه کالاها، خدمات، تجهیزات و تأسیسات منطبق با طراحی جهانی را به گونه ای که در ماده (۲) این کنوانسیون تعریف شده است، انجام دهند یا ارتقاء بخشند، به نوعی که نیازمند کمترین سازگاری و هزینه در تأمین نیازهای ویژه افراد دارای معلولیت باشد، دسترسی و بهره­مندی از آنها را ارتقاء بخشیده و طراحی جهانی را در توسعه استانداردها و دستورالعمل ها ارتقاء بخشند؛
چ) پژوهش و توسعه را انجام داده یا ارتقاء بخشیده و دسترسی و استفاده از فناوری های جدید از جمله فناوری اطلاعات و ارتباطات، کمک های ترددی، وسایل و فناوری های امدادی جهت افراد دارای معلولیت با لحاظ اولویت به فناوری های با هزینه مناسب را ارتقاء بخشند؛
(ح) اطلاعات قابل دسترس در مورد کمک های ترددی، وسایل و فناوری های امدادی از جمله فناوری های نوین و نیز سایر اشکال امدادی، خدمات و امکانات حمایتی را جهت افراد دارای معلولیت، تأمین نمایند.
(خ) آموزش کارکنان و متخصصانی که با افراد دارای معلولیت در زمینه حقوق به رسمیت شناخته شده در این کنوانسیون در تعامل می­باشند را به منظور ارائه خدمات و کمک های تضمین شده توسط حقوق مذکور، ارتقاء بخشند.
۲- هر یک از دولت های عضو در مورد حقوق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی متعهد می­گردد در صورت لزوم تدابیری را با استفاده از حداکثر منابع موجود در چهارچوب همکاری های بین­المللی، با نیت نیل تدریجی به تحقق کامل حقوق مذکور بدون خدشه وارد کردن به تعهدات مندرج در این کنوانسیون که بلافاصله طبق حقوق بین­الملل قابل اجراء می­باشد اتخاذ نمایند.
۳- دولت های عضو در توسعه و اجرای سیاست ها و قوانین و سایر روندهای تصمیم گیری راجع به موضوعات مربوط به افراد دارای معلولیت به منظور اجرای این کنوانسیون ، از نزدیک با افراد دارای معلولیت از جمله کودکان دارای معلولیت از طریق سازمان هایی که نمایندگی آنها را به عهده دارند مشورت نموده و آنها را به طور فعال به کار خواهند گرفت.
۴- هیچ چیز در این کنوانسیون بر مقرراتی که موجب تحقق مناسبتر حقوق افرادی که دارای معلولیت هستند و ممکن است در قانون دولت عضو یا حقوق بین الملل لازم­الاجراء در آن کشور وجود داشته باشد، تأثیری نخواهد داشت. هیچ گونه محدودیت یا فسخی در مورد حقوق بشر و آزادی های بنیادینی که توسط دولت عضو به رسمیت شناخته شده یا در آن دولت وجود دارد نسبت به این کنوانسیون، به موجب قانون، کنوانسیون ها، مقررات یا رسوم به بهانه این که این کنوانسیون آن دسته از حقوق یا آزادی ها را به رسمیت نمی شناسد یا آنها را با درجــه اهمیت کمتــری به رسمیت می شناسد، اعمال نمی گردد.
۵- مفاد این کنوانسیون به تمامی مناطق دولت های فدرال بدون هیچ گونه محدودیت یا استثنایی گسترش می­یابد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir