نویست ورود

ماده ۱۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری‌اسلامی ایران و دولت بحرین ‌

مصوب ۱۳۸۲/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۳

شناسائی گواهینامه‌ها و پروانه‌ها
‌گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هائی که توسط یک‌طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی باشد، برای بهره‌برداری‌از مسیرها و سرویسهای موضوع این موافقتنامه، توسط طرف متعاهد دیگر معتبر شناخته‌خواهد شد، مشروط بر این که شرایط صدور یا اعتبار گواهینامه‌ها و پروانه‌های مزبور‌مساوی یا بیش از حداقل استانداردهائی باشد که به موجب کنوانسیون وضع شده یا‌خواهد شد. در هر حال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در مورد‌پرواز از فراز سرزمین خود از شناسائی گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هائی که برای اتباع‌ آن توسط طرف متعاهد دیگر یا هر دولت دیگری صادر شده یا معتبر شناخته شده‌خودداری نماید. ‌
-ماده ۱۳ مکرر - ایمنی (الحاقی ۱۷/۰۱/۱۳۸۴)
هر طرف متعاهد می تواند در رابطه با استانداردهای ایمنی اداره و اجرا شده توسط طرف متعاهد دیگر در مورد تسهیلات هوانوردی، خدمه، هواپیما، نظارت فنی و بهره برداری شرکت هواپیمائی که سرویسهای حمل و نقل هوایی مورد توافق بین مقامات هواپیمائی دو طرف متعاهد را انجام می دهد تقاضای مشاوره فنی نماید.
در صورتی که پس از چنین مشاوره فنی، یک طرف متعاهد تشخیص دهد که طرف متعاهد دیگر الزامات و استانداردهای ایمنی در این زمینه‌ها را که دست کم مساوی حداقل استانداردهایی است که ممکن است طبق کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی وضع شود به طور مؤثر اداره یا اجرا نمی کند، یافته‌های مزبور و اقداماتی را که برای تطابق با حد اقل استانداردهای مزبور ضروری تشخیص می دهد به آگاهی طرف متعاهد دیگر خواهد رساند و طرف متعاهد دیگر اقدام اصلاحی مناسب را در خلال پانزده روز یا هر مدت زمان طولانی تری که ممکن است مورد توافق قرار گیرد، اتخاذ خواهد نمود.
اصلاحیه‌ها (۱)
  1. ساختار الحاقی مکرر · ۱۳۸۴/۰۱/۱۷

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir