ماده ١٣
کلیه دستگاھھای موضوع ماده (٢ ) این قانون موظفند اقدامات ذیل را اجراء کنند:
الف ـ ساختار واحد سازمانی مناسب برای مدیریت بحران را به گونه ای تعیین و به سازمان ارسال کنند که نیروی انسانی لازم از بین پستھای سازمانی موجود تأمین شود.
ب ـ براساس استانداردھای ابلاغی سازمان، نسبت به آموزش کارکنان خود در خصوص مدیریت بحران اقدام کنند.
پ ـ کلیه مدیران و کارشناسان مسؤول در امر مدیریت حوادث موظفند دوره ھای آموزشی بلندمدت و کوتاه مدت را طی کنند. شرایط احراز صلاحیت ھر یک از آنان طبق دستورالعملی تعیین می شود که توسط سازمان تھیه شده و به تصویب شورای عالی می رسد.
ت ـ در تھیه و تدوین راھبرد ملی مدیریت بحران، برنامه ھای ملی و استانی کاھش خطر حوادث و سوانح، برنامه ھای ملی و استانی آمادگی و پاسخ، برنامه ملی بازسازی و بازتوانی و سایر برنامه ھای ملی و استانی مورد نیاز، ضوابط فنی، فرآیندھا و استانداردھای مدیریت بحران، شاخصھای پایش و ارزیابی، پیش نویس لوایح، دستورالعمل ھا و آیین نامه ھای اجرائی، ھمکاری لازم را با سازمان داشته باشند.
ث ـ ساز و کارھای کاھش خطر در حوزه وظایف خود را در چھارچوب برنامه ملی کاھش خطر حوادث و سوانح تھیه و با تأیید سازمان، اجرائی کنند.
ج ـ ساز و کارھای آمادگی و پاسخ دستگاه خود را در چھارچوب برنامه ملی آمادگی و پاسخ تھیه و با تأیید سازمان، اجرائی کنند.
چ ـ در برابر حوادث و سوانح، حداکثر تا پایان برنامه ششم توسعه کشور زمینه توسعه پوشش بیمه ای نسبت به کلیه اموال منقول و غیرمنقول خود را به قیمت کارشناسی فراھم کنند. آیین نامه اجرائی این بند به پیشنھاد مشترک سازمان و وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان برنامه و بودجه ظرف مدت شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون به تصویب ھیأت وزیران می رسد.
ح ـ بر اساس دستورالعمل ابلاغی سازمان، نسبت به تھیه پیوست کاھش خطر برای طرحھای توسعه ای خود اقدام کنند.
خ ـ ھنگام پاسخ به بحران، با درخواست رئیس ستاد، کلیه امکانات و تجھیزات موجود خود را در اختیار ستاد قرار دھند.
د ـ گزارش عملکرد خود را در چھارچوب شاخصھای پایش و ارزیابی مصوب ھیأت وزیران تھیه و مطابق با زمانبندی سازمان به این سازمان ارائه کنند.