ماده ٣ قانون مدیریت بحران کشور

الف ـ مخاطره: پدیده طبیعی یا کنش انسانی (به جز موارد نظامی ـ امنیتی و اجتماعی) که در صورت وقوع در محیط یا جامعه آسیب پذیر می تواند تبدیل به یک بحران و حادثه خسارت بار شود.

ب ـ بحران: از ھم گسیختگی جدی عملکرد یک جامعه که ناشی از وقوع مخاطره است و منجر به خسارات و اثرات منفی گسترده انسانی، اقتصادی یا زیست محیطی می شود، به طوری که مواجھه با آن فراتر از توانایی جامعه متأثر و دستگاھھای مسؤول موضوع ماده (۲) این قانون باشد.

پ ـ آسیب پذیری: ضعف و کمبودھای مادی و غیرمادی شامل فیزیکی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی در جامعه است که باعث می شود وقوع مخاطرات منجر به بحران شود.

ت ـ خطر: مقدار یا اندازه خسارات انسانی و مادی احتمالی، درصورت وقوع یک مخاطره در جامعه آسیب پذیر است.

ث ـ مدیریت بحران: نظام حاکم بر راھبردھا، رویکردھا، برنامه ھا و اقداماتی است که با ھدف پیش بینی، پیشگیری و کاھش خطر، آمادگی و پاسخ کارآمد و بازتوانی و بازسازی پس از وقوع حوادث و سوانح، به صورت چرخه ای صورت می گیرد.

ج ـ پیشگیری و کاھش خطر: به مجموعه تدابیر و اقداماتی گفته می شود که شامل شناسایی، شناخت و تحلیل مخاطرات،آسیب پذیری ھا، الزام به کارگیری مدیریت کاھش خطر در تدوین برنامه و بودجه بخشھای توسعه ای، تعیین راھبردھا و اولویت ھای بخشھای گوناگون، تدوین و اجرای برنامه ھای کاھش خطر حوادث و سوانح در کشور است.

چ ـ آمادگی: مجموعه تدابیر و اقداماتی است که ظرفیت جامعه و دستگاھھای مسؤول را برای پاسخ مؤثر به حوادث و سوانح افزایش می دھد به طوری که خسارات انسانی و مادی ناشی از آن را به حداقل برساند.

ح ـ پاسخ: مجموعه فعالیت ھا و اقداماتی است که با وقوع حادثه آغاز شده و شامل ھشدار سریع، تخلیه، جستجو، نجات و امداد، تأمین امنیت و نظایر اینھا، متناسب با ویژگی ھای ھر بحران می باشد.

خ ـ بازسازی و بازتوانی: به مجموعه تدابیر و اقداماتی گفته می شود که برای ترمیم و بھبود خدمات و ساختارھا، معیشت، توانمندی و شرایط زندگی جوامع متأثر از حوادث و سوانح انجام می شود؛ به نحوی که موجب ارتقای توانایی و ظرفیت آنھا در جھت کاھش خطر حوادث آتی شود.

د ـ تاب آوری: به توانایی یک نظام یا جامعه در معرض مخاطرات، برای ایستادگی، تحمل و سازگاری در برابر حوادث و سوانح و بازتوانی و بازسازی مؤثر و به موقع جامعه آسیب دیده گفته می شود.

ذ ـ شرایط اضطراری: وضعیتی است که در پی وقوع مخاطرات و قریب الوقوع بودن حادثه یا بعد از وقوع آن ایجاد می شود و نیاز به اقدامات فوق العاده برای پاسخ دارد.

ر ـ شورای عالی: شورای عالی مدیریت بحران کشور

ز ـ سازمان: سازمان مدیریت بحران کشور

ژ ـ ستاد: ستاد پیشگیری، ھماھنگی و فرماندھی عملیات پاسخ به بحران