ماده ۱۷
لازمالاجراء شدن
این موافقتنامه سی روز پس از تاریخ وصول آخرین اعلامیه کتبی طرفها از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر طی کلیه مراحل لازمالاجراء شدن آن بر طبق الزامات داخلی به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.
این موافقتنامه به مدت پنج سال از تاریخ اتمام مراحل قانونی آن لازمالاجراء خواهد بود و پس از آن نیز برای دورههای پنج ساله دیگر همچنان معتبر باقی خواهد ماند مگر این که هر یک از طرفهای متعاهد شش ماه قبل از انقضای این موافقتنامه کتباً تمایل خود را نسبت به فسخ آن اعلام نماید.
هر یک از طرفهای متعاهد میتواند در هر زمان طرف متعاهد دیگر را از قصد خود مبنی بر فسخ این موافقتنامه مطلع نماید. این موافقتنامه پس از شش ماه از تاریخ دریافت اعلامیه طرف متعاهد دیگر منقضی خواهد شد مگر این که اعلامیه مزبور طی توافقی کتبی قبل از انقضای این مدت مسترد گردد.
برای گواهی مراتب بالا، امضاء کنندگان زیر که دارای اختیار لازم از جانب دولتهای متبوع خود هستند، این موافقتنامه را امضاء نمودهاند.
این موافقتنامه در تهران در تاریخ بیست و یکم اکتبر ۲۰۰۲ برابر با بیست و نهم مهر۱۳۸۱ در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، ویتنامی و انگلیسی تنظیم شده است و هرسه متن از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود. درصورت بروز اختلاف در تفسیر متون،متن انگلیسی ملاک عمل میباشد.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری سوسیالیستی ویتنام
این موافقتنامه سی روز پس از تاریخ وصول آخرین اعلامیه کتبی طرفها از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر طی کلیه مراحل لازمالاجراء شدن آن بر طبق الزامات داخلی به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.
این موافقتنامه به مدت پنج سال از تاریخ اتمام مراحل قانونی آن لازمالاجراء خواهد بود و پس از آن نیز برای دورههای پنج ساله دیگر همچنان معتبر باقی خواهد ماند مگر این که هر یک از طرفهای متعاهد شش ماه قبل از انقضای این موافقتنامه کتباً تمایل خود را نسبت به فسخ آن اعلام نماید.
هر یک از طرفهای متعاهد میتواند در هر زمان طرف متعاهد دیگر را از قصد خود مبنی بر فسخ این موافقتنامه مطلع نماید. این موافقتنامه پس از شش ماه از تاریخ دریافت اعلامیه طرف متعاهد دیگر منقضی خواهد شد مگر این که اعلامیه مزبور طی توافقی کتبی قبل از انقضای این مدت مسترد گردد.
برای گواهی مراتب بالا، امضاء کنندگان زیر که دارای اختیار لازم از جانب دولتهای متبوع خود هستند، این موافقتنامه را امضاء نمودهاند.
این موافقتنامه در تهران در تاریخ بیست و یکم اکتبر ۲۰۰۲ برابر با بیست و نهم مهر۱۳۸۱ در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، ویتنامی و انگلیسی تنظیم شده است و هرسه متن از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود. درصورت بروز اختلاف در تفسیر متون،متن انگلیسی ملاک عمل میباشد.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری سوسیالیستی ویتنام