نویست ورود

ماده ۲ قانون نظارت شرعی بر ذبح و صید

مصوب ۱۳۸۷/۱۲/۱۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

تعاریف:

نظارت شرعی- فرآیندی است که براساس آن ذبح و صید کلیه حیوانات، پرندگان و آبزیان حلال گوشت توسط ناظران شرعی در مراکز کشتار و صیادی نظارت شده، تا مصرف ذبیحه و صید بر اساس احکام اسلامی حلیت پیدا کند.

ناظر شرعی- به مسلمانی که آگاهی کامل بر موضوع حلال وحرام ذبح دام، پرندگان و صید آبزیان را دارد گفته می شود.

ذبح شرعی- به نحوة سربریدن حیوانات و پرندگان حلال گوشت «طبق نظر فقهی مراجع عظام» گفته می شود.

ذابح- به مسلمانی گفته می شود که شرایط لازم برای ذبح شرعی را داشته باشد.

صیاد- به فردی گفته می شود که دارای شرایط لازم برای صید طبق موازین اسلامی باشد.

صید شرعی- به روش هایی اطلاق می گردد که حیوانات، پرندگان و آبزیان حلال گوشت طبق موازین اسلامی صید می شوند.

نحر- فروبردن کارد و همانند آن از آلات تیز آهنی در محل فرو رفتگی میان گردن و سینه شتر.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir