نویست ورود

ماده ۱۱ قانون موافقتنامه استرداد مجرمان بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اسلامی افغانستان

مصوب ۱۳۸۸/۱۲/۱۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱

پیگرد جزائی شخص مسترد شده
۱ـ بدون موافقت طرف متعاهد درخواست‌شونده شخص مسترد شده را نمی‌توان در رابطه با جرمی که قبل از تسلیم وی ارتکاب یافته، غیر از آنچه موجب استرداد وی شده است، مورد پیگرد جزائی و مجازات قرارداد، مگر با جلب رضایت طرف متعاهد مستردکننده.
۲ـ اگر شخص مسترد شده در طی مدت پانزده روز بعد از پایان پیگرد جزائی، قلمرو طرف متعاهد درخواست‌کننده را ترک ننماید و یا بعد از ترک آن داوطلبانه به آنجا باز گردد، دیگر جلب موافقت طرف متعاهد درخواست‌شونده لازم نمی‌باشد. مدتی که طی آن شخص مذکور به علل خارج از کنترل وی نتواند قلمرو آن طرف متعاهد را ترک نماید، جزء این مدت محسوب نخواهد شد.
۳ـ چنانچه وصف مجرمانه جرم ارتکابی در خلال رسیدگی تغییر یابد، شخص مسترد شده مشمول تعقیب یا مجازات نخواهد شد مگر این که جرم جدید با توجه به عناصر متشکله آن، شرایط مذکور در ماده (۲) این موافقتنامه را داشته باشد.
۴ـ شخص مسترد شده را به علت جرمهـایی که پیش از تسلیـم وی ارتکاب یافتـه است، نمی‌توان بدون موافقت طرف متعـاهد درخواست‌شونده به دولت ثالث تسلیم نمود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir