ماده ۹
دعوت از شاهد یا کارشناس
۱ـ در صورتی‌که در جریان تحقیقات مقدماتی یا دادرسی در قلمرو یکی از طرفین متعاهد نیاز به حضور شاهد یا کارشناس مقیم قلمرو طرف متعاهد دیگر باشد مقام صلاحیتدار طرف متعاهد تقاضاکننده دعوتنامه ای برای حضور شاهد یا کارشناس از طریق طرف متعاهد تقاضا شونده ارسال خواهد داشت.
۲ـ دعوتنامه نباید متضمن ضمانت اجرائی برای دعوت‌شده، در صورت عدم‌حضور، باشد.
۳ـ شاهد یا کارشناس می‌تواند در مواردی که طبق قانون یکی از طرفین متعاهد حق یا تکلیف خودداری از ادای شهادت یا اظهارنظر کارشناسی وجود دارد، از ادای شهادت یا اعلام نظر کارشناسی خودداری کند.
۴ـ شاهد یا کارشناس در تمام مدتی که حضور او برای ادای شهادت یا انجام کارشناسی لازم باشد، نباید برای اتهامات یا محکومیت های قبل از عزیمت یا اموری که موضوع محاکمه بوده و او را برای ادای شهادت یا انجام کارشناسی در آن امر دعوت کرده‌اند، تعقیب، توقیف، محاکمه یا مجازات نمود.
۵ ـ چنانچه مقامی که شاهد یا کارشناس را دعوت کرده به وی اطلاع دهد که دیگر به حضورش نیاز نیست، اما او ظرف پانزده‌روز پس از دریافت این اخطار قلمرو طرف متعاهد تقاضاکننده را ترک نکند از مصونیت فوق‌الذکر برخوردار نخواهد شد. مدت زمانی که طی آن شاهد یا کارشناس به دلائل خارج از ارادة خود نتواند قلمرو کشور تقاضاکننده را آزادانه ترک کند، جزء مهلت مقرر در این بند محسوب نخواهد شد.
۶ ـ شهود و کارشناسانی که در قلمرو کشور متعاهد دیگر حضور می‌یابند، حق دارند مخارج سفر و اقامت در خارج و اجرتی که به لحاظ حضور از آن محروم شده‌اند را از مرجع درخواست کننده دریافت نمایند. حق‌الزحمه انجام کارشناسی نیز در صورت مطالبه به عهده طرف متعاهد تقاضاکننده می‌باشد. در دعوتنامه باید قبول پرداخت این هزینه‌ها قید شود؛ در صورت تقاضای پیش پرداخت مخارج سفر و اقامت، تأدیه خواهد شد.
۷ـ مقررات فوق مانع از آن نیست که از طریق دستگاه های دیداری یا شنیداری اظهارات شاهد یا کارشناس أخذ شود. هزینه‌های مربوط به عهده طرف متعاهد تقاضاکننده خواهد بود، مگر آن‌که طرفین متعاهد به نحو دیگری توافق کنند.