نویست ورود

ماده ۵ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیاتهای بر درآمد و سرمایه بین‌دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت اوکراین

مصوب ۱۳۸۰/۰۳/۲۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۵

مقر دائم:
۱- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «‌مقر دائم» اطلاق می‌شود به محل ثابت شغلی که از طریق آن، مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد به طور کلی یا‌جزئی در دولت متعاهد دیگر فعالیت شغلی دارد.
۲- اصطلاح «‌مقر دائم» بخصوص شامل موارد زیر است:
‌الف - محل اداره،
ب - شعبه،
پ - دفتر،
ت - کارخانه،
ث - کارگاه،
ج - معدن ، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، بهره‌برداری، استخراج از منابع طبیعی،
چ - انبار یا سایر انواع ساختمان مورد استفاده به عنوان محل فروش.
۳- کارگاه ساختمانی، پروژه نصب یا سوار نمودن ساختمان یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن، «‌مقر دائم» محسوب می‌شوند لیکن‌ فقط در صورتی که این کارگاه، پروژه یا فعالیتها بیش از دوازده ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴ - علی‌رغم مقررات قبلی این ماده، فعالیتهای مشروح زیر مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر، به عنوان فعالیت از طریق یک «‌مقر دائم» تلقی نخواهند شد:
‌الف - استفاده از تأسیسات تنها به منظور انبار کردن یا نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه تجاری.
ب - نگهداری موجودی کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه تنها به منظور انبار کردن یا نمایش.
پ - نگهداری موجودی اجناس یا کالای متعلق به مؤسسه تنها به منظور آماده‌سازی آنها توسط مؤسسه تجاری دیگر.
ت - نگهداری یک پایگاه ثابت شغلی تنها به منظور خرید کالاها یا اجناس یا جمع‌آوری اطلاعات برای آن مؤسسه.
ث - نگهداری یک پایگاه ثابت شغلی تنها به منظور انجام تبلیغات، گردآوری اطلاعات، تحقیقات علمی، سایر فعالیتهائی که دارای جنبه تمهیدی یا‌کمکی باشد.
ج - نگهداری یک پایگاه ثابت شغلی تنها به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء‌های (‌الف تا ث)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت شغلی‌ حاصل از این ترکیبات، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵ - علی‌رغم مقررات بندهای (۱) و (۲) در صورتی که شخصی (‌به غیر از یک نماینده دارای وضعیت مستقل، که مشمول بند (۶) می‌باشد)، در یک‌دولت متعاهد از طرف یک مؤسسه تجاری فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به نام آن مؤسسه باشد و آن را به طور معمول اعمال نماید، آن‌مؤسسه تجاری در مورد فعالیتهائی که آن شخص برایش انجام می‌دهد دارای مقر دائم در آن دولت تلقی خواهد شد، مگر آنکه فعالیتهای این شخص‌محدود به موارد مذکور در بند (۴) باشد که به موجب مقررات بند مذکور چنانچه از طریق یک پایگاه ثابت شغلی انجام گیرند، این پایگاه ثابت شغلی را‌به یک مقر دائم تبدیل نخواهد کرد.
۶ - مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد تنها به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق یک حق‌العملکار، دلال یا هر نماینده مستقل دیگر به انجام ‌امور می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات این اشخاص در حدود معمول فعالیت خود آنها‌باشد.
‌با این حال، هرگاه فعالیتهای چنین نماینده‌ای به طور کامل یا تقریباً کامل به آن مؤسسه تجاری تخصیص یافته باشد، او از لحاظ مفهوم این بند به عنوان ‌نماینده دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد.
۷ - این واقعیت که شرکتی که مقیم یک دولت متعاهد است، شرکتی را که مقیم دولت متعاهد دیگر باشد یا در قلمرو آن فعالیت می‌کند، کنترل کند یا به ‌وسیله آن کنترل شود (‌خواه از طریق یک مقر دائم و خواه به نحو دیگر) به خودی خود کافی نخواهد بود که یکی از آنها مقر دائم دیگری تلقی شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir