ماده ۴ قانون تصویب احکام و مصوبات بیست و پنجمین کنگره اتحادیه جهانی پست (منعقد شده در دوحه - ۲۰۱۲ میلادی برابر با ۱۳۹۱ هجری شمسی)

۱ـ اصل آزادی گذر (ترانزیت) در ماده (۱) اساسنامه ذکر شده است. بر مبنای این اصل، کشورهای عضو مکلفند تضمین کنند مجریان منتخب آنها، فرسته (دپش) های سربسته و پست نامه های مکشوفه تحویل شده به آنها توسط مجری منتخب دیگر را همواره از سریعترین مسیرها و با ایمن ترین وسایل مورد استفاده برای مرسولات خود رهسپار می کنند. این اصل در مورد مرسولات اشتباه در ارسال و فرسته (دیش) های اشتباه در مسیر نیز اعمال می شود.

۲ـ کشورهای عضوی که در امر مبادله نامه های حاوی مواد واگیر یا مواد رادیواکتیو مشارکت ندارند، می توانند از پذیرفتن این مرسولات بصورت گذر (ترانزیت) مکشوفه در قلمروشان خودداری کنند. این رویه در مورد پست نامه ها به استثنای نامه ها، کارت پستال ها و مرسولات نابینایان اعمال می شود. رویه مذکور در مورد اوراق چاپی، گاهنامه ها، مجلات، بسته های کوچک و کیسه های مخصوص (کیسه های “اِم”) که محتویات آنها با مقررات حاکم بر شرایط نشر یا توزیع آنها در کشور معبر مطابقت نداشته باشد نیز اعمال می شود.

۳ـ آزادی گذر (ترانزیت) امانات پستی ارسالی از مسیرهای زمینی و دریایی، محدود به قلمرو کشورهایی است که در این سرویس مشارکت دارند.

۴ـ آزادی گذر (ترانزیت) امانات هوایی در سرتاسر قلمرو اتحادیه تضمین می شود. اما کشورهای عضوی که سرویس امانات پستی را ارائه نمی کنند، ملزم به رهسپاری امانات هوایی از مسیر زمینی نیستند.

۵ـ اگر کشور عضوی مقررات مربوط به آزادی گذر (ترانزیت) را رعایت نکند، سایر کشورهای عضو می توانند ارتباط پستی خود با آن کشور عضو را متوقف سازند.