نویست ورود

ماده ۱۰ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک سوسیالیستی ‌سریلانکا

مصوب ۱۳۸۰/۰۴/۰۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۰

نرخ‌های حمل و نقل هوایی
۱- نرخ‌های مورد اجرا توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرف‌های متعاهد در سرویس‌های مورد توافق در سطح معقولی خواهد بود که با توجه به‌کلیه عوامل مربوط از جمله هزینه بهره‌برداری و سود معقول و خصوصیات سرویس و نرخ‌های شرکت‌های هواپیمایی دیگر که در تمام یا قسمتی از‌همان مسیرها سرویس‌های منظم انجام می‌دهند و نیز منافع استفاده‌کنندگان حمل و نقل وضع می‌گردد.
۲- نرخ‌های مورد اجرا توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده برای مسافران در مسیرهای مشخص شده طبق ماده (۲) این موافقتنامه منوط به تصویب‌مقامات هواپیمایی طرف متعاهدی که نقطه حرکت مسافرت (‌طبق اطلاعات مندرج در اسناد حمل و نقل) در آن واقع شده است، خواهد بود.
۳- مقامات هواپیمایی صلاحیتدار تنها در صورتی می‌توانند از تصویب نرخ امتناع ورزند که نرخ طبق این معیارها نباشد. طرف‌های متعاهد موافقت‌می‌کنند توجه ویژه‌ای به نرخ‌هایی نمایند که به دلیل این که به طور غیرمعقولی تبعیض آمیز، به علت سوء استفاده از موقعیت غالب بیش از اندازه بالا یا‌محدودکننده، یا به جهت یارانه مستقیم یا غیرمستقیم به طور ساختگی پایین به نظر می‌رسند یا زیان رساننده باشند، ممکن است قابل اعتراض باشند.
۴- شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده، نرخها را لااقل یک ماه قبل از تاریخ پیش‌بینی شده اجرای آنها برای تصویب به مقامات هواپیمایی تسلیم‌خواهد کرد.
۵- چنانچه مقامات هواپیمایی صلاحیتدار با نرخ تسلیم شده برای تصویب آن موافقت ننمایند، شرکت هواپیمایی مربوط را ظرف مدت (۲۱) روز پس‌از تاریخ تسلیم نرخ، آگاه خواهد نمود. در این صورت، نرخ مزبور اعمال نخواهد شد. نرخ اعمال شده تا زمانی که نرخ جدید جایگزین آن شود کماکان‌اعمال خواهند شد.
۶- تا زمان تصمیم مقام هواپیمایی صلاحیتدار، شرکت‌های هواپیمایی مربوط می‌توانند، بازاریابی، تبلیغات و فروش نرخ‌های پیشنهادی برای حمل را‌که قرار است در تاریخ پیشنهادی کارایی یا پس از آن شروع شود، انجام دهند به شرط آن که مراتب مشروط به تصویب دولت باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir