نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت بوسنی و هرزه گوین

مصوب ۱۳۷۹/۰۲/۲۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین و اجازه:
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد یک یا چند شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین و هر شرکت‌ هواپیمائی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهد و مراتب را به صورت کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید.
۲ - پس از دریافت اعلامیه تعیین، مقامهای ذی‌صلاح طرف متعاهد دیگر با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) ماده حاضر به شرکت هواپیمائی تعیین شده ،‌ بدون تأخیر اجازه مربوط را اعطاء خواهند کرد.
۳ - مقامهای هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که مقامهای مزبور را قانع سازند ‌شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً طبق مفاد کنوانسیون توسط مقامهای مزبور در مورد سرویسهای هوائی بین‌المللی اعمال می‌شود دارا‌ می‌باشد.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که طرف متعاهد مزبور قانع نشده باشد که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی مربوط در دست ‌اتباع طرف متعاهدی است که شرکت هواپیمائی را تعیین نموده یا اتباع طرف متعاهد مزبور است، از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این ماده ‌امتناع ورزد و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مشخص شده در ماده (۲) موافقتنامه حاضر توسط آن شرکت هواپیمائی تعیین شده لازم بداند وضع‌نماید.
۵ - در هر زمان پس از آنکه مفاد بندهای (۱) و (۲) این ماده به مرحله عمل درآمده باشد شرکت هواپیمائی که بدین نحو تعیین شده و اجازه کسب نموده‌ است، می‌تواند بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق را آغاز کند، مشروط بر آنکه بهره‌برداری از این سرویسها مادامی که نرخ مطابق مفاد ماده (۱۰) این‌موافقتنامه در مورد سرویسهای مزبور لازم‌الاجراء نشده انجام نپذیرد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir